اخبار مطالب توصیه شده روزنامه شماره ۶۶۲۸

دنیای‌اقتصاد: یک دیپلمات کاستاریکایی و معاون سابق رئیس‌جمهور که والدینش از پناهندگان هولوکاست بودند، به‌طور غافلگیرکننده‌ای به‌عنوان اولین دبیرکل زن سازمان ملل، پیشتاز رهبری این سازمان شده است. «پاتریک وینتور»، سردبیر دیپلماتیک گاردین، در گزارش دیروز یکشنبه نوشت، «ربکا گرینسپن» که والدینش از لهستان به آمریکای مرکزی مهاجرت کردند (و پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش توسط نازی‌ها کشته شدند) رئیس فعلی کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد (UNCTAD) است؛ نهادی که خسارات اقتصادی ناشی از اشغال سرزمین‌های فلسطینی توسط اسرائیل را به‌طور کامل محاسبه کرده است.

واگذاری مدیریت ایران‌خودرو، به روایت رئیس‌جمهور، برای دولت چهاردهم تنها یک تصمیم اقتصادی نبود؛ یک هزینه سیاسی نیز داشت. مسعود پزشکیان در گفت‌وگوی تلویزیونی اخیر خود، با اشاره به واگذاری ایران‌خودرو گفت: «کارخانه ایران‌خودرو را که واگذار کردیم، وزیر اقتصاد دولت استیضاح شد.» رئیس‌جمهور در ادامه از وجود شرکت‌های دیگری در فهرست واگذاری دولت خبر داد و بر تفاوت میان «واگذاری واقعی» و «خصولتی ‌کردن» تاکید کرد. اکنون پرسش این است که اگر ایران‌خودرو نخستین واگذاری بزرگ دولت چهاردهم در صنعت خودرو بود و به تعبیر رئیس‌جمهور برای دولت هزینه سیاسی ایجاد کرد، بانی بعدی که قربانی خصوصی‌سازی خودرو می‌شود چه کسی خواهد بود؟

در شرایطی که گمانه‌زنی‌ها درباره دستیابی به توافقی برای عبور و مرور ایمن در تنگه هرمز و کاهش محدودیت‌های دریایی افزایش یافته است، نرخ اسکناس دلار برای چهارمین روز متوالی به روند کاهشی خود ادامه داد و به ۱۸۳هزار و ۵۰۰تومان رسید. به گفته فعالان بازار، کاهش تقاضای سفته‌بازی، افت نقدشوندگی بازار و چرخش بخشی از نقدینگی به سمت بورس، از مهم‌ترین عوامل احتمالی افت نرخ دلار در دو روز نخست هفته جاری بوده‌اند. روز گذشته وزیر امور خارجه ایران در جمع خبرنگاران، دستیابی به توافقی با عمان برای ایجاد مسیر امن عبور و مرور در تنگه هرمز را نزدیک دانست. به گفته او، مذاکرات در مرحله پایانی قرار دارد و قرار است مسیرهای جدید دریایی جایگزین مسیرهای قبلی شوند. با‌این‌حال، وزیر امور خارجه تاکید کرد که این توافق به معنای بازگشایی کامل تنگه هرمز نیست و باز شدن این مسیر به تحقق شروط دیگری وابسته است که از طریق واسطه‌ها اعلام شده است.

قطعی برق در صنایع غذایی را نمی‌توان صرفا با تعداد ساعت توقف خطوط تولید سنجید؛ چراکه در این صنعت، خاموشی می‌تواند هم‌زمان به تولید، نگهداری، زنجیره سرد، کیفیت محصول و هزینه تمام‌شده ضربه بزند و بخشی از اثری که امروز در کارخانه ایجاد می‌کند، با فاصله زمانی در بازار و سفره خانوار نمایان شود. کارخانه‌ای که در میانه فرآیند تولید خاموش می‌شود، سردخانه‌ای که برای چند ساعت از مدار خارج می‌شود یا واحدی که ناچار است به دلیل بی‌ثباتی برق ظرفیت تولید خود را پایین بیاورد، هرکدام بخشی از عرضه آینده بازار را تحت‌تاثیر قرار می‌دهند؛ موضوعی که در اقتصادی با فشار تورمی بر مواد غذایی، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. مساله برای صنایع غذایی از این جهت جدی‌تر است که بسیاری از فرآیندهای این صنعت را نمی‌توان مانند یک خط تولید معمولی متوقف کرد و چند ساعت بعد از همان نقطه ادامه داد. در تولید محصولات لبنی، فرآورده‌های تخمیری، محصولات گوشتی، نوشیدنی‌ها و طیفی از محصولات فرآوری‌شده، زمان و دما بخشی از فرآیند تولید هستند و اختلال در تامین برق می‌تواند محصول در حال تولید را از بین ببرد یا کیفیت آن را کاهش دهد. به این ترتیب، هزینه خاموشی برای صنعت غذا نه‌تنها دستمزد نیروی کاری است که در زمان قطعی برق تولید نمی‌کند؛ بلکه بخشی از مواد اولیه و محصول نیز ممکن است به ضایعات تبدیل شود.

میزگرد «واقعیت سینمای ایران؛ از امروز تا آینده» با حضور فرزاد موتمن، علیرضا رئیسیان و ابوالحسن داودی برگزار شد. در این میزگرد عنوان شد که برای بهبود شرایط سینما باید اجازه داده شود فیلم‌هایی تولید شوند که اعتماد مخاطب را برگردانند. این تصمیم مستلزم پذیرش تغییر مسیر و سیاستگذاری است که باید با مشارکت حاکمیت و اهالی سینما انجام شود.