اخبار مسکن و شهری روزنامه شماره ۶۵۸۰

دنیای‌اقتصاد-گروه مسکن و شهری: اجاره‌بها در اردیبهشت امسال با سرعت ثابت نسبت به ۲ماه قبل از آن، افزایش پیدا کرد؛ اما چون هزینه‌های سبد مصرف خانوار در این فاصله با سرعت بالا نسبت به ماه‌های قبل رشد کرد، اکنون نرخ تورم اجاره در سطح بسیار پایین‌تر از نرخ تورم عمومی قرار گرفته و به نقطه «تعادل» در این مسیر بازگشته است. راز خروج بازار اجاره مسکن از «التهابات تورمی» سال‌های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ و ورود اجاره‌بها به «شرایط نرمال رشد سالانه» در سه پاسخ اقتصادی خلاصه می‌شود.

دنیای‌اقتصاد – اصفهان: فعالان اقتصادی اصفهان در نشست با معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور، راهکارهای عملیاتی برای بازسازی واحدهای تولیدی آسیب‌دیده از حوادث اخیر را ارائه کردند و خواستار تسهیل فرآیندهای مالی شدند. در این نشست همچنین از انتخاب استان اصفهان به‌عنوان پایلوت ملی بازسازی و نوسازی پس از جنگ خبر داده شد؛ تصمیمی که می‌تواند مسیر اجرای الگوهای نوین مشارکت دولت و بخش خصوصی را در فرآیند احیای صنایع و زیرساخت‌های آسیب‌دیده هموار کند.

دنیای‌اقتصاد-گروه مسکن و شهری: مناطق یک و سه شهر تهران، جزو مناطق لوکس بازار مسکن محسوب می‌شوند؛ به‌خصوص منطقه یک و بخش‌هایی از منطقه سه. این ویژگی روی سطح قیمت آپارتمان‌های این دو منطقه اثر مثبت دارد و در عین حال، میانگین مساحت واحدهای مسکونی در اینجا نیز بزرگ‌تر از سایر مناطق است. شاخص مسکن «دنیای‌اقتصاد» نشان می‌دهد، طی دو هفته گذشته متوسط «قیمت پیشنهادی» فروش آپارتمان در مناطق یک و سه، مترمربعی ۳۵۲‌میلیون تومان بوده است. فایل‌های منتشرشده در این گزارش، برای اواخر اردیبهشت و اوایل خردادماه است. این آپارتمان‌ها از متوسط مساحت ۹۷مترمربع و عمر بنای ۴سال برخوردارند. طی سال‌های گذشته حساسیت این مناطق به شوک‌های معاملاتی، رکود خرید یا رونق فروش، کمتر از سایر مناطق بوده است. علت آن هم، تفاوت سطح استطاعت خرید در مناطق بالاشهر در مقایسه با مناطق متوسط و جنوبی شهر است.

رویکردی که دولت درباره فجایع گوناگون نشان می‌دهد، مشابه رویکردی است که رسانه‌ها دارند؛ در واقع دولت به شکل «آتش‌نشانی» درست زمانی که فاجعه رخ داده و دیگر نمی‌توان اقدامی برای ممانعت از کاهش ابعاد آن انجام داد، تازه به فکر چاره‌جویی می‌افتد. این به آن معناست که اساسا اراده‌ای برای پیشگیری از وقوع مشکل وجود ندارد و صرفا بعد از اینکه جای دیگری آتش گرفت، دوباره اقدام به خاموش کردن آن آتش می‌کند. این رویکردی که وجود دارد، ناشی از این است که به اصطلاح، الگو و مدل مشخصی برای توسعه وجود ندارد؛ منظور توسعه‌ای است که نهادهای لازم برای پشتیبانی از آن هم شکل گرفته باشد.