دنیای اقتصاد - گروه مسکنوشهری: یک نگاه سریع به ارقام اجارهبها در مناطق ۲، ۴، ۵ و ۲۲، سنگینی یک رقم را به شکل محسوس تایید میکند؛ مبلغ رهن آن هم حولوحوش یکمیلیارد تومان. عمده فایلهای اجاره آپارتمان در این ۴ منطقه نسبتا پرجمعیت و کاملا مسکونی شهر تهران به صورت «پولپیش» یکمیلیارد تومانی یا…
اصرار دولتها بر ۲ سیاست افراطی «تامین مسکن» چگونه به محرومیت بازار عرضه خانه از «منابع و تسهیلات» منجر میشود؟
هزینههای نامحدود یک طرح اشتباه در حوزه «تامین مسکن» به جیرهبندی منابع اعتباری محدود مختص این بخش منجر شد. «مسکنملی» ۵سال پیش با وعده «خانهدار کردن یکمیلیون خانوار در هر سال» شروع شد و بهدلیل «ساخت دولتی، عدم ارتباط با مستاجرها و تعریف ابعاد بادکنکی»، هنوز در اولویت تخصیص وام ویژه و زمین…
اخبار
مسکن و شهری روزنامه شماره ۶۵۲۵
شنبه، ۲۳ اسفند ۱۴۰۴
«دنیایاقتصاد» با نظرسنجی از شهروندان تهرانی «رفتارهای پرخطر» در دوره جنگ را بررسی کرد؛ چنددرصد مردم در «نقاط امن» پناه میگیرند؟
رفتار تهرانیها هنگام حملات هوایی، در یک نظرسنجی از گروهی از شهروندان، بررسی شد. «دنیایاقتصاد» در این نظرسنجی، دو پرسش مرتبط با «میزان آگاهی عمومی از پدافند غیرعامل» و همچنین «امکانات دردسترس برای پناهگیری» را محور قرار داد؛ نتایج نشان میدهد، فقط ۱۰درصد از نظردهندگان، به محض احساس خطر، در مناطق امن ساختمان قرار میگیرند. یک کارشناس، «نقاطامن» را معرفی کرده است.
چرا مردم «سنپترزبورگ» به مرمت ساختمانهای تاریخی پرداختند؟
فرشهای قرمز ناپدید شدهبودند.کاشیهای سرامیکی زیر تهسیگار و کثیفی دفن شدهبودند. پنجرههای شیشهای رنگی خرد شدهبودند. ساختمانهای مسکونی بزرگ سنپترزبورگ، جواهرات کوچک پایتخت امپراتوری سابق روسیه، پس از انقلاب ۱۹۱۷ دچار زوال طولانی شدند. دولت کمونیست آنها را به آپارتمانهای اشتراکی تقسیم کرد و اجازه داد تا فرسوده شوند، اما در سالهای اخیر این روند معکوس شد. صاحبان آپارتمانهای جدید، متخصصان حفاظت از آثار تاریخی و داوطلبان، ارزش این ساختمانهای (روزگاری) زیبا و احیای آنها را دریافتند. برنامههای پیامرسان به همسایگان سابقا منزوی اجازه سازماندهی دادند، درحالیکه رسانههای اجتماعی راهپلههای مرمری را به پسزمینههای تیکتاک و اینستاگرام تبدیل کردند. این بهبود زیباییشناختی بهتدریج به خوراک برای نوعی ظریف از کنشگری مردمی تبدیل شد. همزمان با تشدید محدودیتهای سیاسی، مردم در عوض بهدنبال رضایت در تاریخ محلی و حفظ معماری بودند.