اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۵۰۰

رهبران سازمانی و مدیران از دیرباز به تکنولوژی به چشم ابزار یا قابلیتی می‌نگریستند که می‌توانست روند انجام امور را کارآمدتر کند، اما ماهیت کار را تغییر نمی‌داد. به عنوان نمونه، ایمیل صرفا امکان ارتباط سریع‌تر را فراهم می‌کند، یا سیستم مدیریت زنجیره‌ تامین (SCM)، هزینه‌های این زنجیره را کاهش داده، چرخه‌های تحویل را کوتاه کرده و ارسال سریع و دقیق محصولات به مشتریان را تضمین می‌کند، اما هرچه می‌گذرد این دیدگاه بیشتر از گذشته منسوخ می‌شود. به‌خصوص در سال‌های اخیر که نقش تکنولوژی در شکل‌دهی سازمان‌ها دستخوش تغییرات انقلابی شده است.

تمام امواج بزرگ پیشرفت‌های تکنولوژیک - از موج دیجیتال به موج موبایل و پس از آن موج ابری - از یک قاعده مشترک تکنولوژی اطلاعات پیروی می‌کردند. به این صورت که در گام اول یک پلتفرم انتخاب می‌شد، سپس تست می‌شد، سیاست‌هایی برای آن نوشته می‌شد و پس از آموزش کارکنان، اجرایی می‌شد. البته این رویکرد فقط زمانی به کار می‌آید که یک تکنولوژی جدید به‌جای تکنولوژی قبلی و بر بنیان‌های موجود پیاده‌سازی می‌شود.

در بیشتر کشورها، با شروع هر ترم جدید دانشگاهی، والدین دانشجویان با حقیقت تلخ افزایش شهریه‌ها نسبت به ترم قبل روبه‌رو می‌شوند. پدری را تصور کنید که از دانشگاه فرزندش پیامی برای شرکت در گردهمایی «آخر هفته با والدین» دریافت می‌کند، اما با بی‌میلی آن را می‌خواند، زیرا در وجود او حس افتخار به داشتن فرزند دانشجو با محاسبه ذهنی هزینه‌ها در هم می‌آمیزد و بی‌صدا از خود می‌پرسد: «آیا واقعا می‌ارزد؟» حال تصور کنید اگر فرزندش پس از اتمام دبیرستان به جای دانشجو شدن، یک دوره مهارتی مثلا ۶‌ماهه می‌گذراند و با کمترین هزینه مشغول به کار می‌شد، بهتر نبود؟ دو دیدگاه دانشجو شدن و کسب مهارت، شکاف فزاینده‌ای ایجاد کرده که به نظر می‌رسد معنای پیشرفت و آرایش فرصت‌ها را در آمریکا تغییر خواهد داد.