مدیران سختگیر چگونه کارکنان را فرسوده میکنند؟
نویسنده: Anthony Lopopolo مترجم: مریم رضایی
خیلی از مدیران ردهبالا در سازمانها، تلاش میکنند این تصور را بین همه ایجاد کنند که پاسخ همه پرسشها را میدانند. آنها تردیدهای خودشان را در جلسات مطرح نمیکنند و بهندرت از کسی کمک میخواهند. برای همه اعضای تیم یک مهلت یکسان برای تحویل کار تعیین میکنند، حتی اگر یکی از آنها ماه دشواری را پشت سر بگذارد. از نظر این مدیران، وقتی رئیس در تصمیمگیری مردد به نظر برسد یا برای کسی استثنا قائل شود، کارکنان دیگر بهاندازه گذشته سخت کار نخواهند کرد و از او حساب نخواهند برد.
بسیاری از همین مدیران میگویند رئیس خوب کسی است که متوجه شرایط و مشکلات کارکنانش باشد. بر اساس نظرسنجی گروه مشاوره بوستون(BCG)، دو نفر از هر پنج مدیر ارشد، همدلی را یکی از سه ویژگی مهم رهبران سازمانی میدانند. اما فقط یک نفر از هر ۶نفر معتقد است که مدیران شرکت خودشان، در این زمینه عملکرد خوبی دارند. بسیاری از آنها بهمحض اینکه اوضاع مالی شرکت در یک فصل نامطمئن میشود، دیگر از کارکنانشان نمیپرسند که چه شرایطی را پشت سر میگذارند.
ظاهرا خیلی از مدیران اینطور فکر میکنند که اگر کار را برای نیروی کاری که با مشکلات شخصی دست و پنجه نرم میکند آسان بگیرند، به او اجازه میدهند از زیر بار مسوولیت شانه خالی کند. همچنین تصور میکنند اگر رئیس اعتراف کند از چیزی مطمئن نیست، احترام اعضای تیم را از دست خواهد داد. به همین دلیل، محتاطانه رفتار میکنند و احساسات و نگرانیهایشان را بروز نمیدهند. در نتیجه، کارکنان نیز یاد میگیرند مشکلات خود را پنهان کنند و درباره دشواریهایی که با آنها روبهرو هستند، حرفی نزنند.
مدیران انعطافناپذیر؛ کارکنان فرسوده
نتایج پژوهشی که در ژانویه ۲۰۲۵ انجام شده و ۴۲ مطالعه درباره نحوه رفتار مدیران با کارکنان را بررسی کرده، نشان میدهد کارکنانی که زیر نظر مدیران انعطافناپذیر کار میکنند، معمولا زودتر دچار فرسودگی شغلی میشوند. عملکرد این تیمها نیز اغلب ضعیفتر است؛ بهویژه زمانی که کسب و کار با مشکلات و شرایط دشوار روبهرو میشود. در نهایت، مدیری که احساسات و نگرانیهای خود را پنهان میکند، ممکن است تیمی داشته باشد که نتواند به اهداف تعیینشده دست پیدا کند.
البته توجه بیش از حد به مشکلات دیگران میتواند نتیجه معکوس هم داشته باشد. برای مثال، اگر مدیرعامل در یک فصل مالی نامطمئن، هنگام ارائه گزارش عملکرد شرکت به سرمایهگذاران، بیش از اندازه همدلی نشان دهد، ممکن است واکنش منفی آنها را برانگیزد. همچنین، ممکن است مدیر بهتدریج به یکی از کارکنان توجه بیشتری نشان دهد و زمان بیشتری را صرف رسیدگی به مشکلات او کند؛ درحالیکه سایر اعضای تیم از چنین توجهی برخوردار نیستند. اگر مدیران بالادستی بر این تصمیمها نظارت داشته باشند، احتمال زیادهروی در چنین رفتارهایی کمتر میشود و مدیر فرصت بیشتری پیدا میکند تا شرایط را منصفانه ارزیابی کند.
مدیران مهربان گاهی ممکن است برداشت درستی از گفتوگوهای خود نداشته باشند. وقتی مدیری پس از گفتن اینکه عملکرد یکی از کارکنانش رضایتبخش نیست، جلسه را ترک میکند، اغلب احساس میکند گفتوگوی خوبی نداشته است. درحالیکه کارمند درباره آن گفتوگو، معمولا احساس بهتری نسبت به مدیر دارد. به عبارت دیگر، گفتوگوهای دشوار اغلب بهتر از آنچه مدیر تصور میکند، پیش میروند. کارکنان معمولا زمانی اعتماد بیشتری به مدیر خود پیدا میکنند که او صادقانه بپذیرد همه پاسخها را نمیداند.
«هوبرت جولی»، هنگام تصدی مدیرعاملی شرکت «بستبای» در سال ۲۰۱۲، بهسختی میتوانست به ناآگاهی خود اعتراف کند. او هیچ تجربهای در صنعت خردهفروشی نداشت و این شرکت نیز مشتریان خود را به فروشگاههای اینترنتی میباخت. به همین دلیل، جولی با برچسب «مدیرعامل در حال آموزش» در فروشگاههای بستبای مشغول به کار شد و یک هفته از کارکنان پرسید که چه انتظاراتی از او دارند. وقتی جولی صادقانه پذیرفت که اطلاعات و تجربه چندانی درباره این حوزه ندارد، کارکنان بخشهای مختلف شرکت شروع کردند به مطرح کردن ایدههایشان با او. او در گفتوگو با شرکت بوستون توضیح داد: «اگر این تصور را ایجاد کنید که همه چیز تحت کنترل شماست، اعتماد دیگران را از دست میدهید.»
«جینی رامتی» پیش از آنکه بتواند از مدیران ارشد شرکت آیبیام بخواهد عادتها و نگرشهای خود را تغییر دهند، ناچار شد در رفتار و عادتهای خودش بازنگری کند. پذیرش این ایده برای او از همه دشوارتر بود که افراد زمانی با تمایل بیشتری از یک مدیر پیروی میکنند که متوجه شوند او نیز محدودیتهایی دارد و قادر به انجام دادن همه کارها نیست. رامتی تنها زمانی به این موضوع باور پیدا کرد که خودش آن را در عمل تجربه کرد. مدیران ارشد آیبیام نیز که مانند رامتی در پذیرش این دیدگاه تردید داشتند، باید شخصا به این نتیجه میرسیدند که اگر به ناتوانی خود در انجام کاری اعتراف کنند، اعضای تیم همچنان از آنها پیروی خواهند کرد. برای بسیاری از آنها، پذیرفتن ضعفهایشان در برابر کارکنان خطرناک به نظر میرسید. رامتی برای کمک به برخی از این مدیران، بدترین پیامدهای احتمالی را با آنها بررسی میکرد تا ترسشان از بین برود. به برخی دیگر نیز یادآوری میکرد که پیشتر از چه شرایط دشواری عبور کردهاند.
در مقایسه با مشکلاتی که آنها قبلا پشت سر گذاشته بودند، صحبت کردن درباره نقاط ضعفشان با اعضای تیم، مساله چندان بزرگی به نظر نمیرسید. شرکتهای کمی توانستهاند به اندازه آیبیام در این زمینه پیشرفت کنند. در نظرسنجی گروه بوستون، تنها ۱۵درصد از رهبران سازمان گفتهاند که تیمهایشان درباره فرضیات و باورهای قدیمی بازنگری میکنند و روش کار خود را تغییر میدهند. توصیه این شرکت به سایر مدیران آن است که پیش از اتخاذ هر تصمیم مهم، باورها و فرضیاتی را که تصمیمشان بر پایه آنها شکل گرفته، یادداشت کنند. این کار به آنها کمک میکند تا پیشفرضهای خود را بهتر بشناسند و در صورت لزوم، آنها را به چالش بکشند.
- منبع: Quartz


