به نام خدا و توی دروازه!
شایان ربیعی
جشنواره امسال آغاز امیدبخشی نداشت. فیلم افتتاحیه جشنواره «بیرو» بود. فیلمی که همه را شگفت‌‌‌زده کرد فیلم اگر فیلمنامه و اجرای مناسبی داشت، می‌توانست در جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان نمایش داده شود چون اساسا شکل روایت فیلم با نیازها و علایق این رده سنی تناسب بیشتری دارد. بسیاری از خبرنگاران و منتقدان حاضر در خانه جشنواره، به شوخی، فیلم بیرو را متاثر از کارتون «فوتبالیست‌‌‌ها» خواندند. بیرو روایتگر زندگی (از نوجوانی تا ازدواج) علیرضا بیرانوند، دروازه‌‌‌بان تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ است. فیلم با نمایش لحظه‌‌‌ای به پایان می‌رسد که بیراوند پنالتی کریستیانو رونالدو را می‌گیرد. با این حال گلی که رونالدو به بیرانوند نزد را فیلم بیرو با ضعف‌‌‌های اساسی به او (و البته جشنواره) زد.
اما فیلم دوم روز اول، «مرد بازنده» ساخته محمدحسین مهدویان با استقبال روبه‌رو شد. این فیلم هم مانند بیشتر فیلمهای مهدویان معمایی-پلیسی است. با این حال به نظر می‌رسد که نویسندگان فیلمنامه، در کدگذاری و کدگشایی کار، که مهم‌ترین شاخصه یک اثر پلیسی-معمایی است، چندان موفق نبوده‌‌‌اند. دست‌‌‌کم یک بار دیدن فیلم به این شکلی که در جشنواره نمایش داده شد، برای مخاطب قابل فهم نیست. فیلم تلاش دارد تا اشاره‌‌‌هایی انتقادی به دلالی در بازار سکه و ارز، آزادسازی بنزین و... داشته باشد اما این جزئیات بیش از آنکه فضای فیلم را کامل کنند، بر ابهام روایت افزوده‌‌‌اند. با این حال جواد عزتی در نقشی متفاوت ظاهر شده و تا حدودی در اجرای نقش هم موفق است. اگرچه در همین نقش هم می‌توان بازی‌‌‌های تیپیکال و پیشین عزتی را به وضوح دید اما در مجموع او توانسته از عهده نقش بربیاید. مرد بازنده احتمالا در کارگردانی، بازیگر اول مرد، بازیگر مکمل مرد، گریم، موسیقی و طراحی صحنه نامزد دریافت جایزه خواهد بود.
