پاسداشت یک آرتیست ماندگار
دنیایاقتصاد : ویروس کرونا نهتنها جامعه هنری و سینمادوستان را از وجود خسرو سینایی، کارگردان برجسته محروم کرد که حتی امکان حضور علاقهمندان را برای شرکت در مراسمی متعارف برای پاسداشت یاد او، به دلیل رعایت پروتکلهای بهداشتی از آنها سلب کرد. با وجود تمام محدودیتها آیین بزرگداشت این هنرمند بزرگ روز جمعه در فضای مجازی و در صفحه رسمی اینستاگرام کانون کارگردانان سینمای ایران بهصورت زنده برگزار شد و در آن سینماگران به ذکر خصوصیات و ویژگیهای او پرداختند؛ سخنانی که نقطه اشتراک آنها تاکید بر آرتیست واقعی بودن و درآمیختن هنر با زندگی واقعی سینایی بود.
به گزارش «ایرنا» بهمن فرمانآرا، کارگردان سینما، در این بزرگداشت ضمن تسلیت به جامعه هنری ایران گفت: «زمان زیادی هم را میشناختیم اما دایرهای که هریک از ما برای کار حول آن میچرخیدیم، به هم وصل نشد. سینایی دانش گستردهای درباره همه جنبههای سینما داشت، چون شاعر و موزیسین بود و بیدلیل از چیزی تعریف نمیکرد و برای تعریفهایش دلایل درستی داشت، همواره که دیدمشان ارتباط محترمانهای داشتیم و اگرچه دوست صمیمی نبودیم اما همیشه برایش احترام قائل بودم.» وی افزود: «خسرو برای این سیستم بسیار نجیب بود و بهدنبال مسائلی رفت که بودجهای نداشت و مورد اقبال قرار نگرفت و میدانم که حرص میخورد و افسرده میشد اما از جنسی نبود که گلایه کند و نجابت بهترین صفتی بود که داشت آنهم برای بیزینسی که زیاد نجابت برایش معنایی ندارد.»
فاطمه معتمدآریا، بازیگر سینما و تلویزیون نیز در بخش دیگری از این مراسم گفت: «تعجبی ندارد این حجم از ابراز محبت و همدردی مردم که برای سینایی سوگوار هستند و با خانواده ایشان ابراز همدردی میکنند. این خانواده همگی هنرمند و به معنای واقعی آرتیست هستند. همیشه با این خانواده در ارتباط بودم و آرتیست بودن وقتی منتقل میشود که علاوه بر ارائه اثر هنری، منش و اخلاق هم انتقال یابد و این موضوع است که میتواند یک آرتیست را ماندگار کند.» وی افزود: «سینایی در همه طول سالهای زندگی تا قبل مرگ یک آرتیست واقعی بودند و همه کارهایی را کردند که دلشان میخواستند و کارهای باارزشی داشتند که هیچکدام سطحی نبود.»
فرح اصولی، نقاش و همسر خسرو سینایی نیز درباره خصوصیات این هنرمند توضیح داد: «در این سالها بسیار از وی یاد گرفتم، چراکه هنرمندی بود باسواد که شعور حرفهاش را داشت و نگاهش به سینما هنرمندانه بود؛ سینما برایش ابزار هنری بود و درعینحال که بهدلیل تسلطهایش میتوانست هر هنری را دنبال کند اما سینما را برای نمایش دغدغههایش برگزیده بود. سینایی فضای کوچکی را میخواست و کیفیت برایش اولویت داشت؛ او آرتیست مدرنیستی بود که دنبال مجموعهای از ساختارها بود؛ سینایی مانند نقاشان دوره آبستره درگیر ادبیات بود و معتقد بود از مجموعه اینها باید استفاده کرد.»
هوشنگ گلمکانی (منتقد و روزنامهنگار)، همایون اسعدیان (کارگردان)، ناصر فکوهی (استاد دانشگاه) و حمید فرخنژاد (بازیگر) از دیگر شخصیتهایی بودند که در این مراسم بهذکر خاطرات و تجمید از شخصیت هنری خسرو سینایی پرداختند.