آیا اتکا به ذخایر راهبردی برای بحرانی که همزمان از سه جبهه تغذیه میشود، کافی است؟
روزنامه شماره ۶۶۶۹
اظهارات اخیر فاتح بیرول، رئیس آژانس بینالمللی انرژی، را نباید صرفا جملات کلیشه دیپلماتیک تلقی کرد. وقتی رئیس نهادی که وظیفهاش هماهنگی ذخایر راهبردی نفت کشورهای عضو است، علنا از احتمال گفتوگو درباره آزادسازی بیشتر این ذخایر سخن میگوید، این اظهارات بیش از آنکه اطمینانبخش باشد، نشانهای از نگرانی فزاینده در بالاترین سطح نهادهای انرژی جهان است. نکته کلیدی این است که بیرول بهطور خاص بازار «فرآوردهها، بهویژه دیزل» را نام برده -نه بازار نفت خام بهطور کلی- و این تمایز دقیقا همان چیزی است که این بحران را از بحرانهای پیشین نفتی متمایز میکند: مشکل اصلی دیگر صرفا دسترسی به «نفت کافی» نیست، بلکه «ظرفیت تبدیل آن به سوخت قابلمصرف» است.