اخبار صنعت، معدن و تجارت روزنامه شماره ۶۶۳۷

یک سال پس از پایان افق ۱۴۰۴، کارنامه صنعت فولاد نشان می‌دهد فاصله میان ظرفیت ایجادشده و تولید واقعی همچنان یکی از چالش‌های اصلی این صنعت است. براساس آمارهای منتشرشده از سوی انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، تولید فولاد کشور در سال۱۴۰۴ با رشد ۶.۲درصدی به ۳۲.۱میلیون تن رسید؛ درحالی‌که هدف‌گذاری افق ۱۴۰۴، تولید ۵۵‌میلیون تن بود. به این ترتیب، حدود ۲۳‌میلیون تن از هدف تولید محقق نشد و نزدیک به ۴۲درصد از تولید هدف‌گذاری‌شده روی زمین ماند. با این حال، بخش مهمی از این فاصله را نمی‌توان به نبود ظرفیت کارخانه‌ای نسبت داد؛ زیرا ظرفیت اسمی صنعت به محدوده هدف ۵۵‌میلیون تنی نزدیک شده، اما محدودیت انرژی، مواد اولیه، زیرساخت حمل‌ونقل و بازار مانع استفاده کامل از آن شده است.

در اقتصاد معدن، هر تصمیم فنی باید با ملاحظات اقتصادی، عملیاتی و راهبردی اخذ شود. گاهی یک تصمیم فنی، در واقع یک تصمیم اقتصادی و حتی راهبردی است. اینکه سنگ و باطله چطور جابه‌جا شوند، فقط انتخاب بین چند دستگاه نیست. این انتخاب مستقیم با قیمت تمام‌شده، مصرف سوخت، تامین ارز، محیط زیست، سرمایه‌گذاری، ایمنی و تداوم تولید گره خورده است. معادن ایران امروز با این مساله روبه‌رو هستند.

رئیس هیات عامل ایمیدرو با اشاره به چالش ناترازی در بخش تولید، یکی از ریشه‌های این مساله را نبود هماهنگی میان سیاست‌های صنعت، معدن و انرژی و همچنین توسعه صنایع بدون توجه کافی به آمایش سرزمین دانست.

سیاست خودتامینی برق صنایع با یک سیگنال متناقض سیاستگذاری مواجه شده است. دولت از یکسو همچنان متولی تولید، انتقال، توزیع و تنظیم بازار برق است و از سوی دیگر، جبران ناترازی را به سرمایه‌گذاری صنایع گره زده است. این در حالی است که بنگاه‌ها برای تامین برق خود قرارداد بسته و حق انشعاب پرداخت کرده‌اند. با وجود این، حتی پس از سرمایه‌گذاری برای احداث نیروگاه، همچنان با محدودیت شبکه، سوخت و دسترسی به برق مواجهند. کارشناسان این وضعیت را ناشی از اختلال در تقسیم نقش‌ها می‌دانند. به باور آنها، دولت همزمان بازیگر بازار برق و تنظیم‌گر آن است. از نگاه فعالان صنعت، خودتامینی زمانی می‌تواند به کاهش ناترازی کمک کند که نقش دولت و بخش خصوصی روشن باشد و قواعد سرمایه‌گذاری، انتقال و مالکیت برق نیز شفاف شود. در غیر این صورت، صنعت علاوه بر هزینه تولید، بخشی از هزینه ناکارآمدی زیرساخت انرژی را نیز متحمل خواهد شد.

وزیر صمت با اشاره به ناترازی انرژی و تاثیر آن بر فعالیت واحدهای تولیدی گفت: باید به‌گونه‌ای عمل کنیم که مزیت تولید در کشور از بین نرود؛ چراکه حفظ مزیت تولید یکی از مؤلفه‌های مهم توسعه‌ است.

اقتصاد آمریکا و کانادا به عنوان دو همسایه بزرگ و توسعه‌یافته به شدت به هم گره خورده است. مقصد بخش بزرگی از صادرات کانادا، آمریکا است. چارچوب اصلی این روابط توافق آمریکا، مکزیک و کانادا است. اما ترامپ وابستگی آمریکا به تجارت آزاد را مزیت نمی‌داند و دسترسی به بازار آمریکا را به اهرمی برای گرفتن امتیاز از شرکای تجاری تبدیل کرده است.