سراب تعامل
محسن رادنیا رئیس هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان سیستمهای تهویه مطبوع ایران
صنعت تهویه در ایران جزو صنایع پیشرو و با قدمت نزدیک به ۷۰ سال بوده و هم اکنون بیشتر پروژههای بزرگ و سنگین کشور، توسط تولیدکنندگان داخلی به اجرا درآمده یا در حال اجراست. بررسیها نشان میدهد امروزه بیشترین نیازمندی بخشهای نفت، گاز، پتروشیمی و انرژی کشور در بخش تهویه مطبوع از تولیدات داخلی تامین میشود. روند خودکفایی و عدم وابستگی به تامین قطعات و مجموعهها در این صنعت در سالهای اخیر با سرعت بیشتری به پیش رفته و هماکنون، وابستگی صنعت تهویه مطبوع ما به قطعات و مجموعههای وارداتی به حداقل رسیده و تلاش برای به صفر رساندن این وابستگی با جدیت هرچه تمامتر در بین صنعتگران ایرانی در جریان است. علاوه براین، فعالان این صنعت در ایران، در تلاشند تا همگام با پیشرفتهای دنیا، خود را از فناوریهای نوین در این صنعت نیز بهرهمند سازند که بارقههای امید آن به وضوح قابل رویت هستند. پرسش دیگر این است که رابطه انجمن تهویه مطبوع با دولت چگونه است؟
آیا تعامل خوبی بین آنها برقرار است؟ آیا دولت به قدر کافی از این صنعت حمایت کرده است؟ اکنون این صنعت به چه مساعدتهایی نیاز دارد تا بالنده شود؟ همه میدانند که دولت رکن اصلی در توسعه و پیشرفت کشور است. تعیین چشمانداز بلندمدت، تعیین اهداف بلندمدت و کوتاهمدت، سیاستگذاریهای کلان، تدوین استراتژیها و خطمشیها برای نیل به اهداف و نظارت بر حسن اجرای قوانین و مقررات موضوعه، وظیفه اصلی هر دولتی است. دولت در تدوین قوانین و مقررات، به شدت نیازمند همفکری با فعالان هر صنفی است تا تصمیمات واقعبینانهتر و جهتگیریهای منطقیتر صورت بگیرد. اما متاسفانه رابطه بین دولت و صنعتگران از جمله صنعت تهویه مطبوع در ایران، در حداقل ممکن است. طی شش سال گذشته از سه وزیری که مسوولیت مستقیمی در صنعت دارند یعنی وزیر صنعت، معدن و تجارت، تقاضای نشستی رودررو را کردیم ولی هیچیک از این سه وزیر، اعتنایی به این درخواست ما نکردهاند. حتی مکاتباتی را که با عنوان آنها از سوی این انجمن ارسال میشود، قبول نمیکنند و به زیرمجموعهها ارجاع میدهند که در بسیاری موارد به دلیل عدم اختیار کافی از سوی آن معاونتها، درخواستهای ما ناکام میماند. امیدواریم در دولت جدید این درخواستها به سرانجام برسد.