«تله» آیزنکوت در مسیر «بیبی»
دنیایاقتصاد: پس از انتخابات اخیر پارلمانی در اسرائیل که گمانهزنیها درباره احتمال برکناری بنیامین نتانیاهو را تقویت کرده، تحولات سیاسی تازهای در این رژیم رقم خورده است. انتخاب «احمد طیبی» بهعنوان نایبرئیس کنست و تصدی ریاست پارلمان توسط «آویگدور لیبرمن» از جمله این تغییرات است. همزمان، نتانیاهو که همچنان بهعنوان نخستوزیر موقت در قدرت حضور دارد، بار دیگر بر ضرورت تشکیل کابینه وحدت با «گادی آیزنکوت»، رهبر حزب «یاشار»، تاکید کرده و آن را برای امنیت اسرائیل حیاتی دانسته است؛ راهبردی که به او اجازه میدهد با خرید زمان و بهرهبرداری از اختلافات، موقعیت خود را حفظ کند. با این حال، مسیر تشکیل این ائتلاف پر از مانع است. آیزنکوت درخواست نتانیاهو را یک «بلوف» خوانده، اما در عین حال تایید کرده که گفتوگوها میان احزاب «یاشار» و «لیکود» در جریان است.
اسحاق هرتزوگ، رئیس رژیم اسرائیل، مهلتی تا ۶دسامبر (با قابلیت تمدید تا ۱۴روز دیگر) به آیزنکوت داده تا کابینه را تشکیل دهد. آیزنکوت درهای مذاکرات را به روی اعضای حزب لیکود و صهیونیسم مذهبی (به رهبری بزالل اسموتریچ) گشوده است؛ مشروط بر اینکه از کابینهای به رهبری او حمایت کنند. با وجود این، مساله اینکه چه کسی کرسی نخستوزیری را در اختیار خواهد داشت، مانع اصلی باقی مانده و آیزنکوت تاکنون طرح «حکومت چرخشی» با نتانیاهو را رد کرده است. آزمونهای زودهنگامی برای سنجش میزان جدی بودن طرفین در جریان است؛ از جمله تلاش متحدان آیزنکوت برای برکناری «امیر اوحانا» (از حزب لیکود) از ریاست کنست و جایگزینی او با «متان کاهانا». کارشناسان معتقدند رابطه میان نتانیاهو و آیزنکوت با بیاعتمادی عمیقی گره خورده است؛ هرچند رویکرد امنیتی نسبتا مشابهی در قبال پروندههای منطقهای و فلسطینی دارند. نتانیاهو لزوما نیازی به تشکیل کابینه جدید ندارد و صرف جلوگیری از موفقیت آیزنکوت برای بقای موقت او کافی است؛ امری که حتی میتواند با استفاده از بحرانهای امنیتی تشدید شود.
در سناریوهای پیشرو، اگر مذاکرات با احزاب ارتدوکس افراطی (حریدی) شکست بخورد، آیزنکوت گزینههای جایگزینی مانند تشکیل یک کابینه کوتاهمدت با هدف کنار زدن نتانیاهو و آمادهسازی برای برگزاری انتخابات زودهنگام را روی میز دارد. این اقدام میتواند مانع از آن شود که نتانیاهو از جایگاه خود بهعنوان نخستوزیر موقت برای ایجاد بحران و خرید زمان استفاده کند. با وجود اشتراک نظرات نسبی در حوزه امنیتی، رقابت بر سر قدرت و عدم اعتماد متقابل، چشمانداز تشکیل کابینه وحدت بین این دو چهره سیاسی را همچنان در هالهای از ابهام نگه داشته است.


