ایتالیا طولانیترین دولت از زمان جنگ جهانی دوم را تجربه میکند
رکوردشکنی ۱۴۱۳روزه ملونی
به نوشته فایننشالتایمز، این ثبات سیاسی در حالی به دست آمده که ملونی با چالشهای متعددی از جمله تنشهای اخیر با دونالد ترامپ و رقابتهای دشوار انتخاباتی در سال آینده روبهرو است. او که فعالیت سیاسی خود را در نوجوانی بهعنوان کنشگر جنبش اجتماعی ایتالیا، حزبی نئوفاشیستی که بازماندگان وفادار به بنیتو موسولینی تاسیس کرده بودند، آغاز کرده بود، برخلاف نگرانیهای اولیه بازارها، رویکردی کاملا عملگرایانه در پیش گرفت. ملونی توانست با رعایت انضباط سختگیرانه مالی، بهبود روابط با بروکسل و حمایت از اوکراین، ایتالیا را در دوران تلاطمهای ژئوپلیتیک بهخوبی هدایت کند. هنگام روی کار آمدن او، شکاف بازده اوراق دهساله ایتالیا با آلمان ۲۲۰واحد پایه بود که نشانه ریسک بالای این کشور تلقی میشد. با تثبیت احتیاط مالی دولت، رتبه اعتباری ایتالیا ارتقا یافت و این شکاف در ماه فوریه به حدود ۶۰واحد پایه رسید که کمترین رقم در پانزده سال گذشته بود. همین احتیاط مالی سبب شد تا اقتصاددانان موسسات بزرگی مانند گلدمن ساکس از عملکرد او تقدیر کنند.
با وجود این، مخالفان سیاسی معتقدند هیاهوی رسانهای بر سر رکوردشکنی طول عمر دولت، تنها سرپوشی بر ناکامیهای اقتصادی است. رشد تولید ناخالص داخلی ایتالیا در سه سال گذشته زیر یک درصد بوده و روندی نزولی داشته است؛ آن هم با وجود تزریق نزدیک به ۲۰۰میلیارد یورو از صندوق بازسازی پساکرونای اتحادیه اروپا. نسبت بدهی عمومی نیز از ۱۳۴ به ۱۳۸درصد تولید ناخالص داخلی افزایش یافته است. دولت به جای اجرای اصلاحات ساختاری برای تقویت رشد اقتصادی، بیشتر توان خود را صرف تصویب قوانین امنیتی، افزایش مجازاتها و مذاکرات طولانی برای احیای انرژی هستهای کرده است. نرخ اشتغال گروه سنی ۲۰ تا ۶۴سال در سال گذشته به بالاترین رقم تاریخ ایتالیا یعنی ۶۷.۶درصد رسید؛ اما همچنان پایینترین میزان در اتحادیه اروپا و بسیار کمتر از میانگین ۷۶.۱درصدی این اتحادیه است. بر اساس دادههای سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، دستمزدهای واقعی در ابتدای امسال حدود ۶.۱درصد کمتر از اوایل سال۲۰۲۱ بود. بهرغم نارضایتی عمومی از وضعیت اقتصادی و خدمات رفاهی، نظرسنجیها نشان میدهد که محبوبیت ملونی همچنان پایدار مانده است.
