آیا سیاستهای اقتصادی ترامپ پاشنه آشیل جمهوریخواهان میشود؟
صدای پای شکاف در اردوگاه فیلها
به گزارش نیویورک تایمز، «اشلی هینسون»، نماینده جمهوریخواه ایالت آیووا که در یکی از رقابتیترین کارزارهای سنا حضور دارد، با تصمیم اخیر ترامپ برای کاهش تعرفه واردات تا سقف ۳۰۰هزار تن گوشت چرخکرده مخالفت کرده است. ترامپ مدعی است این کار در یک بازه زمانی ۹۰ روزه قیمتها را میشکند اما هینسون و سناتورهای پرنفوذ دیگری مانند «چاک گرسلی» معتقدند این اقدام به دامداران آمریکایی که با کمترین میزان ذخیره در ۷۵سال گذشته روبهرو هستند، ضربه مهلکی میزند. سناتور «تیم شیهی» از مونتانا نیز تاکید کرده که یک سال تمام تلاش کرده تا ترامپ را از این مسیر منصرف کند.
در جبهه شمالی نیز شکست مذاکرات تجاری با کانادا و اجرایی شدن تعرفه ۵۰درصدی دولت ترامپ بر طیف وسیعی از کالاهای کانادایی، انتقادات تندی را در پی داشته است. در همین حال «سوزان کالینز»، سناتور جمهوریخواه ایالت مِین که جایگاه لرزانی در انتخابات پیش رو دارد، از ترامپ خواسته است تا پیش از آنکه کسبوکارها مجبور شوند بار این هزینهها را روی دوش خانوادهها بگذارند به میز مذاکره بازگردد. حتی مایک پنس، معاون پیشین ترامپ، هشدار داده که اقتصاد آمریکا در این شرایط حساس به هیچ وجه توان تحمل یک جنگ تجاری جدید با شرکای شمالی خود را ندارد. با این حال چهرههایی مانند «شان دافی»، وزیر حملونقل آمریکا، از این رویکرد دفاع میکنند و معتقدند کانادا بازنده قطعی این جنگ تجاری خواهد بود. «جان باراسو»، معاون اکثریت سنا و سناتور جمهوریخواه وایومینگ، نیز ضمن دفاع از عملکرد ترامپ در حمایت از کارگران آمریکایی تاکید کرده که کانادا باید عاقلانه به میز مذاکره بازگردد.
در مقابل، دموکراتها ترامپ را به پیمانشکنی متهم میکنند. «کریس وان هولن»، سناتور دموکرات، تاکید دارد که ترامپ نهتنها نتوانسته قیمتها را کاهش دهد، بلکه وعده خود مبنی بر دور نگه داشتن آمریکا از درگیریهای خارجی را نیز زیر پا گذاشته است و اکنون به پاشنه آشیل اقتصاد آمریکا تبدیل شده است. فرمانداران و سناتورهای جمهوریخواهی مانند «گرگ ابوت» و «تیم اسکات» نیز در مصاحبههای اخیر خود از دفاع صریح از کارنامه اقتصادی ترامپ طفره رفته و صرفا تقصیرها را به گردن دولت پیشین انداختهاند. در میان این آشفتگیهای اقتصادی، بدنه حزب جمهوریخواه تلاش میکند با برجسته کردن پیروزی نامزدهای جناح چپ حزب دموکرات، توجه افکار عمومی را از بحرانهای موجود منحرف کند. به نوشته رویترز، پیروزی چهرههای مترقی مانند «عبدالرحمان السید» در انتخابات مقدماتی سنا در میشیگان و «انجی نیکسون»، عضو سوسیالیستهای دموکرات آمریکا، در فلوریدا به دستاویزی برای جمهوریخواهان تبدیل شده تا رقبای دموکرات خود را رادیکال و خطرناک جلوه دهند.
در اردوگاه دموکراتها نگاه متفاوتی در جریان است. «جیک اوکینکلاس»، نماینده دموکرات، هشدار میدهد که اگر تشکیلات سنتی حزب با جریان مترقی وارد دعوا شود، خودش بازنده خواهد بود. او معتقد است رأیدهندگان از وضعیت موجود خشمگین هستند و حزب باید با یک برنامه اقتصادی قدرتمند حامی طبقه متوسط به این خشم پاسخ دهد. «وان هولن» نیز که در حال ارزیابی شرایط برای نامزدی در انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۲۸ است، تاکید دارد که جریان چپ باید در تعیین آینده حزب دموکرات نقش داشته باشد؛ زیرا رایدهندگان دیگر تمایلی به بازگشت به دوران پیش از ترامپ ندارند و خواهان حزب دموکراتی هستند که پای اصول خود بایستد.
تلاقی این رقابتهای درونحزبی و نگرانیهای عمیق اقتصادی در ایالت کلیدی میشیگان به یک چالش بسیار پیچیده انتخاباتی تبدیل شده است؛ جایی که پای لابیهای قدرتمند خارجی نیز به میان آمده است. کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل که با نام آیپک شناخته میشود هفتههاست در حال آمادهسازی کارزاری تبلیغاتی به سود «مایک راجرز»، نامزد جمهوریخواه سنا در میشیگان، و علیه «عبدالرحمان السید» است. السید از منتقدان جدی و صریح اسرائیل و نهاد آیپک است و این لابی پیشتر ۳۲میلیون دلار از طریق کمیته اقدام سیاسی خود برای شکست او در انتخابات مقدماتی هزینه کرده بود که کاملا بینتیجه ماند.
نیویورک تایمز در گزارشی نوشت، اکنون آیپک که ماه را با ۵۹میلیون دلار موجودی آغاز کرده، در اقدامی کمسابقه قصد دارد این حمایت مالی هنگفت را در انتخابات نهایی به سبد راجرز سرازیر کند؛ سازمانی که همواره خود را دوحزبی معرفی کرده و بیشتر پولش را در انتخابات مقدماتی دموکراتها خرج کرده، تنها یکبار پیش از این در انتخابات نهایی هزینه کرده بود. اما راجرز با وجود استقبال همیشگی از حمایتهای جامعه طرفدار اسرائیل، نگران تبعات سیاسی و رسانهای علنی شدن این کمکهاست. تداوم جنگ غزه و افزایش بیسابقه خشم عمومی در آمریکا نسبت به کارزار نظامی اسرائیل، چهره آیپک را حتی در میان برخی سیاستمداران جمهوریخواه مخدوش کرده است.
راجرز در دیدار هفته گذشته خود با مایکل توچین، رئیس هیاتمدیره آیپک در لسآنجلس، تردیدهای جدی خود را درباره جنبه سیاسی این تبلیغات مطرح کرد؛ او صراحتا نگفت که نمیخواهد آیپک وارد این رقابت شود؛ اما خواست که این گروه کندتر پیش برود و بیشتر فکر کند آیا بهترین پیامرسان علیه السید هست یا نه؟ این تردیدها نشاندهنده بحران عمیق و فزایندهای است که لابیهای حامی اسرائیل در عرصه سیاست داخلی آمریکا با آن مواجه شدهاند. با این حال کارزار راجرز رسما از حمایت آیپک استقبال کرده و خود او هفته گذشته در سه گردهمایی مالی به میزبانی این نهاد در لسآنجلس حاضر شد. هرچند پیشنهادهایی مانند تزریق غیرمستقیم پول به کمپین راجرز از طریق گروههای واسطه مطرح شده تا نام آیپک پنهان بماند، اما مدیران این لابی تمایلی به فعالیت مخفیانه ندارند. این بنبست انتخاباتی به روشنی نشان میدهد که چگونه متغیرهای سیاست خارجی از بحرانهای ژئوپلیتیک خاورمیانه تا تنشهای تجاری با همسایگان اقتصاد و ساختار سیاست داخلی آمریکا را در آستانه یک انتخابات سرنوشتساز به گروگان گرفته است.
