ملاقات متفاوت ترامپ و نتانیاهو

به گزارش بی‌بی‌سی، این دو برای شرکت در مراسم خاکسپاری سناتور جمهوری‌خواه لیندسی گراهام در واشنگتن حاضر شدند. در این دیدار ابتدا زلنسکی پشت درهای بسته و بدون حضور خبرنگاران به دیدار ترامپ رفت و هیچ نشست خبری هم برگزار نشد. اندکی پیش از دیدار نتانیاهو با ترامپ، زلنسکی کاخ سفید را ترک کرد و تا لحظه تنظیم این گزارش هیچ خبری از دیدار او با ترامپ منتشر نشد. در این میان، دیدار زلنسکی با ترامپ تحت‌الشعاع تحولات میدانی بی‌سابقه‌ای قرار گرفت؛ چرا که تنها لحظاتی قبل از این ملاقات، اوکراین در حمله‌ای گسترده با ۴۰۰پهپاد مسکو را هدف قرار داد.

سپس دیدار نتانیاهو با ترامپ برگزار شد. سی‌ان‌ان در گزارشی در همین رابطه نوشت، نخست‌وزیر اسرائیل مدتی پشت درهای کاخ سفید در انتظار بود تا اجازه حضور به او داده شود. به نوشته سی‌ان‌ان، سفرهای نتانیاهو به واشنگتن برای دیدار با ترامپ از یک سناریوی از پیش تعیین‌شده پیروی می‌کرد. فرش قرمز، دست دادن‌های گرم و پیام‌های مشترک درباره اتحاد نزدیک آمریکا و اسرائیل همواره پای ثابت این دیدارها بود. اما از آخرین ملاقات این دو در ۵ماه پیش، روابط دستخوش تغییرات چشم‌گیری شده است. همکاری‌های نزدیک و تحسین‌های اغراق‌آمیز روزهای آغازین جنگ علیه ایران، جای خود را به خشم و نارضایتی ترامپ از بی‌بی داده است.

این هفتمین سفر نتانیاهو به آمریکا از زمان بازگشت ترامپ به قدرت است. با این حال، او این‌بار در آستانه انتخابات اسرائیل وارد واشنگتن می‌شود. نتانیاهو در تلاش است تا روابط به‌وضوح تیره شده با کاخ سفید را ترمیم کند. ترامپ حتی پیش از ورود نتانیاهو، نارضایتی خود را در یک مصاحبه تلویزیونی نشان داد. او در واکنش به گزارش‌هایی مبنی بر قصد نتانیاهو برای ارائه اطلاعات جدید از برنامه هسته‌ای ایران گفت که نیازی به این اطلاعات ندارد و نتانیاهو صرفا برای درگیر نگه داشتن آمریکا این مسائل را مطرح می‌کند.

سی‌ان‌ان به نقل از منابع آگاه گزارش داد نتانیاهو هفته‌ها برای دریافت دعوتنامه کاخ سفید تقلا کرده بود تا درباره روند جنگ گفت‌وگو کند و به ترامپ درباره امتیازات دیپلماتیک هشدار دهد. در مقابل، ترامپ تمایلی به این دیدار نداشت و مقامات کاخ سفید از تلاش‌های اسرائیل برای تحمیل این ملاقات از طریق درز اطلاعات به رسانه‌ها ناخشنود بودند. در نهایت، مراسم خاکسپاری سناتور لیندسی گراهام بهانه‌ای برای این دیدار فراهم کرد.

در ماه فوریه، این دو پایه‌های یک کارزار نظامی مشترک علیه ایران را بنا کردند که در ابتدا نماد هماهنگی نظامی بی‌سابقه‌ای بود. اما با طولانی شدن جنگ و ناکامی در تحقق اهداف، شکاف میان آنها نمایان شد. نتانیاهو خواهان تداوم فشار بود درحالی‌که ترامپ به دنبال راه خروج می‌گشت. ترامپ که در ابتدا تصور می‌کرد این درگیری در عرض چند هفته پایان می‌یابد، اکنون از بن‌بست فرسایشی موجود به شدت خشمگین است. با وجود آتش‌بس ماه آوریل، نتانیاهو از رویارویی علنی با رئیس‌جمهور آمریکا پرهیز کرده است. ترامپ نیز با وجود آگاهی از فشارهای سیاسی بر نتانیاهو در آستانه انتخابات اکتبر، حمایت‌های خود را به صورت گزینشی ارائه می‌کند. او هرچند در انظار عمومی نتانیاهو را مقصر نمی‌داند، اما در محافل خصوصی او را به‌دلیل تداوم بمباران لبنان و به خطر انداختن آتش‌بس مورد انتقاد شدید قرار داده است.

اختلاف اهداف دو طرف فراتر از مساله ایران است. درحالی‌که ترامپ برای توقف درگیری با حزب‌الله به اسرائیل فشار می‌آورد، لبنان به نقطه اصطکاک دیگری تبدیل شده است. علاوه بر این، طرح‌های احتمالی ترامپ برای فروش جنگنده‌های پنهان‌کار به ترکیه و توافق هسته‌ای غیرنظامی آمریکا و عربستان، نگرانی شدید مقامات اسرائیلی را درباره از دست رفتن برتری نظامی منطقه‌ای این کشور برانگیخته است. نتانیاهو تلاش می‌کند این اصطکاک‌ها را اختلافات تاکتیکی جلوه دهد و بر استحکام روابط تاکید کند. برای او که در نظرسنجی‌های انتخاباتی وضعیت مطلوبی ندارد، ترامپ همچنان یک دارایی سیاسی ارزشمند محسوب می‌شود. با این حال ملاحظات پنهان این سفر می‌تواند آبستن تصمیمات جدیدی درباره آینده تنش‌ها یا توافقات منطقه باشد.

  گره «هرمز» باز می‌شود؟