هویت جمعی و ذهنیت های سازگار

یک تصور نادرست از وظایف و کارکرد نهادهای مدنی و تشکل‌های اقتصادی به ویژه از طرف اعضا وجود دارد و آن تمایل به نتیجه‌گیری سریع و پرشتاب درباره مشکلات مقطعی پیش آمده است. شاید این تصور غلط در میان اعضا به نحوه مدیریت و شکل‌گیری هر نهاد مدنی در زمان تاسیس برمی‌گردد.<br>ممکن است این اشتباه بر اثر این باشد که نقش، وظایف و کارکرد نهادهای مدنی برای اعضاخوب تشریح نشده است و... اما این اشتباه وجود دارد و فرآیند واکنش و برنامه‌ریزی برخی تشکل‌ها را در جریان کار به بن‌بست می‌رساند.می‌توان گفت: اعضای یک تشکل فرضی انتظار دارند کار تغییر تعرفه واردات کالای رقیب آنها توسط تشکل متبوعه در اسرع وقت انجام شود و توجه ندارند که متقاعد کردن دولت برای اقدام به این کار نیاز به زمان دارد.<br>گاه پیش آمده که نهاد دولت نیز نهادهای مدنی را پدیده‌ای تزئینی تلقی می‌کند که به هر حال تاسیس شده و زندگی می‌کنند و کاری به کار آنها ندارد جز اینکه روزگاری برسد که آنها به دولت کمک کنند.<br>برای اینکه این وضعیت نامساعد درباره نهادهای مدنی و تشکل‌های اقتصادی به سمت بهبود برود و تحول کیفی ایجاد شود چه می‌توان کرد؟<br>تجربه و مطالعات انجام شده نشان می‌دهد حرکت در بستر فرهنگ‌سازی و کار بر روی ذهنیت‌ها راه چاره است و جز این راهی که به کامیابی نهایی و بلندمدت برسد راه دیگری نیست.<br>باید ذهنیت اعضای نهادهای مدنی را آماده کرد که این تشکل‌ها برای این ایجاد نشده‌اند که تا مشکلی پیش آمد با سرعت برق و باد وارد کارزار شده و مشکل را حل کنند و دوباره به رکود بیفتد تا نوبت بعدی. برای رسیدن به کامیابی باید هزینه فرهنگ‌سازی را پرداخت و ابزارهای آن را نیز فراهم کرد.در این مسیر، گام اول این است که اعضا و رهبران تشکل‌های غیردولتی باور کنند که به دلیل یک نیاز مشترک دور هم جمع شده‌اند و برطرف کردن آن به روح و هویت جمعی یگانه نیاز است.<br>تا زمانی که ذهنیت‌های سازگار در راه پیدا کردن هویت جمعی در یک نهاد پدیدار نشود تشتت آرا، خواسته‌ها و رفتارها حتمی است و نتیجه و فرجام کار سرخوردگی و احساس نامطلوب است.<br>گروه تشکل‌ها