دکه - ۱۴۰۳/۰۵/۰۴
روزنامه کیهان دیروز در مطلبی به قلم حسین شریعتمداری با عنوان «آقای پزشکیان! این شتر به کوی لیلی نمیرود» نوشت: «فقط با یک نیم نگاه به بینش و منش آقای دکتر پزشکیان و مقایسه دیدگاه و باورهای ایشان با شورای راهبری و جماعتی که در اطراف رئیسجمهور منتخب خیمه زدهاند، به وضوح و بدون کمترین تردید میتوان دید که اطرافیان جناب پزشکیان یعنی کسانی که قرار است اعضای کابینه ایشان را انتخاب و معرفی - یا پیشنهاد- کنند، در بینش و منش و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی با رئیسجمهور منتخب فاصلهای پُر ناشدنی و متضاد دارند.»
روزنامه فرهیختگان هم در گزارشی با تیتر «اعتراض به سهمخواهی و تندروی» آورد: «سعید لیلاز با لفظ مجاهدان شنبه به افرادی که پس از پیروزی در انتخابات برای سهمخواهی گرد پزشکیان جمع شدهاند، کنایه زد و محسن رنانی این توصیف را اینگونه تکمیل کرد: «بهگمان من «مجاهدان شنبه» را پزشکیان باید از خود دور کند و «مجاهدان جمعه» خود باید فضای اطراف پزشکیان را خالی کنند تا در صدقشان تشکیک نشود.» نویسنده این مطلب در نهایت نتیجه میگیرد: «پزشکیان برای انتخاب کابینه میتواند ابزارهای مختلفی از جمله شورای راهبری انتقال قدرت را به کار بگیرد، اما استفاده از این ابزار نباید به معنی سلب اختیار از رئیسجمهور برای انتخاب اعضای کابینهاش تلقی شود؛ چراکه درنهایت جامعه رئیسجمهور را در مورد کابینه انتخابی پاسخگو میداند نه کمیتهها و شوراهای مشورتی.»
روزنامه جوان در همین راستا در سرمقاله خود به مساله انتخاب کابینه پزشکیان پرداخته و او را درگیر فیلسوفی از «بعید» و پخمگانی از «قریب» عنوان کرده. در بخشهایی از این مطلب آمده: «دوستانه میگویم کشور در سیاست خارجی و داخلی، آرامش و اقتداری شبیه به حال امروز خود را در نیمقرن گذشته نداشته است. آن توصیفی که شما میکنید، حال کشور نیست. نباید یک فیلسوف به مرحله خودفریبی برسد. سخنان محسن هاشمی را در مناظرهها ببینید. از اینکه به قدرت بازگشتهاند، روی ابرها بشکن میزنند! بقیه نیز همینگونهاند. اخمی اگر دارند مثل مشاوران و وزیران پیر و جوان دولت تدبیر از این است که گویا سهمشان بهقدرکافی داده نشده است. کدام دستگاه خدعه و دروغ را میفرمایید که پزشکیان باید سرنگون کند، وقتی همه دوستان شما اکنون دنبال پیچومهرهای از همین دستگاه به پزشکیان التماس میکنند؟!»
روزنامه اعتماد اما به موضوع مجلس در روزهای گذشته ورود کرده و در گزارشی به دنبال پاسخ به این سوالات است: «انتقاد طیف قالیباف و جلیلی در مورد انتخابات ریاستجمهوری چهاردهم ادامه دارد. این اختلاف نظر تا چه اندازه عمیق است؟ آیا از اساس وحدت بین جلیلی و قالیباف ممکن بود؟»