دکه - ۱۴۰۴/۰۲/۲۷
روزنامه ایران در گزارشی با عنوان «عملیات ضربتی علیه قاچاقچیان سوخت» نوشت: تصاویر پهپادی از بندر کلاهی میناب در استان هرمزگان، آ‌ن‌قدر گویا هستند که راهی برای پنهان‌کاری قاچاقچیان سوخت باقی نگذاشته‌اند. تانکر‌های غول‌پیکر چند ده هزار لیتری در داخل چهاردیواری‌های خالی از سکنه یا حیاط‌های وسیعی که با خانه مسکونی داخل حیاط فاصله دارند، ردیف در کنار هم قرار گرفته‌اند و لوله‌ها از تانکر‌ها تا ساحل کشیده شده‌اند. در خورهایی که آب دریا در کنار ساحل بندر آرام می‌گیرد، لوله‌هایی که از خانه‌ها و چهاردیواری‌های دور و نزدیک به ساحل کشیده شده است، یکباره از زیر زمین سر در‌می‌آورند و تبدیل به کلاف‌هایی پیچیده و درهم می‌شوند. این لوله‌ها هر کدام صاحبی دارند و یک سر آن به مخازن بزرگ داخل چهاردیواری‌ها وصل است. سوخت از مخزن از طریق لوله به قایق‌ها و لنج‌های اسکله می‌رسد. در بخش دیگری از این گزارش آمده است: طرح برخورد ضربتی با قاچاق سوخت در هرمزگان چند روز است که آغاز شده است. تیغ بولدوزرها و بیل‌های مکانیکی بر کلاف لوله‌ها پنجه می‌اندازد، آنها را از خاک بیرون می‌کشد و در ادامه، ماموران با پشتیبانی لجستیکی به سراغ مخازن محصور پشت چهاردیواری‌ها می‌روند. حالا اگر امروز به بندر کلاهی بروید، شرایط آن با هفته گذشته قابل مقایسه نیست. لوله‌های انتقال سوخت از زیر خاک درآمده و تخریب شده‌اند و در کنار ساحل انبوهی از تانکر‌ها و مخازن تخریب شده به چشم می‌خورد. اجرای این طرح با هماهنگی وزارت نفت، قوه‌قضائیه و دادگستری استان هرمزگان و نیروی انتظامی از هفته گذشته آغاز شد. هرچند نقطه آغاز این طرح در بندر کلاهی هرمزگان است، اما به گفته سردار قاسم رضایی، جانشین فرماندهی کل نیروی انتظامی کشور، طرح ضربتی مبارزه با قاچاق سوخت تا پاک‌سازی کامل در استان هرمزگان اجرا خواهد شد.
روزنامه هم‌میهن در گزارشی با عنوان «دفاع از مجلس؛ چگونه؟» با اشاره به اتهام میرسلیم به نمایندگان مجلس نوشت: راه دفاع از نهاد تحت مدیریت دفاع بدون قید‌وشرط نیست. وظیفه رئیس و نهادهای مجلس نظارت درونی بر امور است؛ بنابراین در گام اول اتهام‌زننده را دعوت کنید و حرف‌هایش را بشنوید و اسنادش را ببینید، بعد داوری کنید؛ اگر درست می‌گفت، از او تقدیر کنید و اگر خلاف می‌گفت، او را به دادگاه بفرستید.
روزنامه کیهان در یادداشتی با عنوان «غایبان همیشگی کلاس تاریخ» به اظهارات اخیر ترامپ اشاره کرد و نوشت: یک سوال، آیا این ایران است که حامی تروریسم و ناامنی در منطقه غرب آسیاست؟ آیا دولت آمریکا به دنبال تبدیل جهان به مکانی امن‌تر است؟ آیا کارنامه دولت آمریکا، نشان‌دهنده مبارزه مستمر و بی‌وقفه با تروریسم است؟ آیا ترامپ مرد صلح و آبادانی و توافق است؟ مطمئنا از خواندن این سوالات تعجب کرده و به دلیل بدیهی بودن پاسخ این سوالات، خنده‌تان گرفته است. حق دارید، اما قسمت اندوهناک ماجرا که حقیقتا باید برای آن گریست، آنجاست که طیفی در داخل کشور چشمان خود را بر اراجیف و اظهارات بی‌شرمانه ترامپ بسته و اظهارات اخیر وی را با عناوینی چون «بده بستان در حجاز»، «اول تجارت، بعد سیاست»، «صید میلیاردها دلار نفتی»، «رقص دیپلماسی بر محور دلارهای نفتی» و... پوشش داده‌اند. همین طیف در هفته‌های گذشته ضمن چشم‌پوشی و سکوت خفت‌بار در مقابل تهدید بمباران ایران از سوی ترامپ، وقتی کیهان در قالب مطلبی طنز از «شلیک چند گلوله به کله‌پوک ترامپ» نوشت، به رگ غیرتشان برخورد و فریاد وامصیبتا سر دادند که چه نشسته‌اید که عده‌ای مذاکرات با آمریکا را تحت‌الشعاع قرار دادند و دنبال جنگ‌طلبی هستند و...
