دکه - ۱۴۰۴/۰۱/۲۸
روزنامه کیهان دیروز در یادداشتی با تیتر «ترامپ با صدای بلند فکر می‌کند» نوشت: «دیدگاه مطرح‌شده از سوی استیو ویتکاف در مذاکرات شنبه عمان، با توجه به رجز‌خوانی روسای‌جمهور آمریکا و مخصوصا تهدید‌های ترامپ و لاف‌های گزاف او که «همه گزینه‌ها روی میز است»! غیرمنتظره به نظر می‌رسید! آیا ترامپ از بهانه‌جویی‌های پیشین و کینه‌توزی‌های چند دهه گذشته علیه ایران اسلامی دست برداشته است؟! این نیز، نمی‌توانست قابل قبول باشد. اظهارات استیو ویتکاف بعد از پایان دور اول مذاکرات غیر‌مستقیم در عمان نشان داد که پیشنهاد قبلی او در دور اول، ارزشی بیشتر از یک ترفند پلشت سیاسی نداشته است و آمریکا برخلاف نقابی که روز شنبه بر چهره کشیده بود، کماکان روی پله باج‌خواهی! ایستاده است.»
روزنامه جمهوری اسلامی نیز در مطلبی انتقادی به افزایش افغان‌ها در ایران نوشت: «درست در همین روزها که فریاد مردم ایران از تهدید اتباع غیرمجاز افغانی بلند است و گوش شنوایی برای ترتیب اثر دادن به آن پیدا نمی‌شود، از پاکستان خبر می‌رسد دولت این کشور اقدام به اخراج گسترده اتباع افغانی کرده و حتی افغانی‌های دارای مدرک را هم به کشورشان بازگردانده است. ترکیه، آلمان و تعدادی دیگر از کشورها نیز همین سیاست را اعمال کرده‌اند. سیاست فراهم ساختن تسهیلات برای اتباع افغانی از ویژگی‌های دولت سیزدهم بود؛ ولی دولت چهاردهم که قرار است صدای بی‌صدایان باشد چرا حتی صدای بلند باصدایان را نمی‌شنود؟ با پذیرش معقول و قاعده‌مند اتباع مشکلی وجود ندارد، ولی درباره اتباع اکنون در ایران سیاستی اعمال می‌شود که نه معقول است و نه قاعده‌مند. آیا قرار است فاجعه محمود افغان تکرار شود؟ دولت چهاردهم چرا این صدا را نمی‌شنود؟» روزنامه جوان نیز در گزارشی با عنوان «موشک‌پرانی ویتکاف در مذاکره!» نوشت: «اظهارات زیاده‌خواهانه ویتکاف درحالی است که ترامپ در سخنرانی‌های خود تکرار می‌کند که دنبال توافق با ایران است؛ ولی این کشور نباید بمب اتمی داشته باشد. اما به نظر می‌رسد هرچه گفت‌وگو‌ها جلوتر می‌رود، حرص و طمع واشنگتن نیز افزایش می‌یابد. در آستانه مذاکرات عمان، اگرچه آمریکا از برخی خواسته‌های حداکثری خود عقب نشسته، اما با مطرح کردن پرونده‌های جدید، شکل تازه‌ای از فشار چندبعدی را طراحی کرده است که می‌تواند مسیر دیپلماسی را با ابهام و تنش بیشتری همراه کند. برخی مقامات آمریکایی در رایزنی‌های اخیر تاکید کرده‌اند که توافقی صرفا هسته‌ای دیگر کفایت نمی‌کند و هرگونه پیشرفت در مذاکرات باید با شفاف‌سازی و محدودسازی فعالیت‌های موشکی ایران همراه باشد. این درحالی است که ایران بار‌ها تاکید کرده که برنامه موشکی‌اش صرفا جنبه دفاعی داشته و غیرقابل مذاکره است.»
