علی عمو چنین گفت
رحیم چراغی
گروهی از پژوهشگران ادبیات، شاعران و داستاننویسان، از جمله زندهیاد سیروس طاهباز، پس از چاپ مقالهای درباره داستانهای علی- عمو و دو داستان از او در کتاب هنر و پژوهش (جلد اول، ۱۳۷۷)، پیشنهاد داده بودند متنهای مکاشفات و گنجشکنامه را به همراه داستانهای عمو در یک کتاب منتشر کنم.
سیروس طاهباز در مقالهای (که پس از درگذشت او در روزنامه نشاط، شماره ۱۰۰، ۱۷ تیر ۱۳۷۸ منتشر شد)، توصیههایش را تکرار کرد: «رحیم چراغی که ... مدتی است سرگرم پژوهش در احوال و آثار علی- عمو (افصح المتکلمین؟) است و با این کار در واقع به کشفی نائل شده است که اهمیت بسیار دارد و ... همچنان که از نمونهای [ماموریت] ... نمایان است، نشاندهنده آشنایی عمیق نویسنده آن [علی- عمو] با دستاوردهای داستاننویسی در اروپا، یا لااقل قفقاز و عثمانی است.» امیدوارم رحیم چراغی این پژوهش مهم را دنبال کند و هرچه زودتر اولا بهطور دقیق موفق به دانستن این نکته شود که علی- عمو همان افصحالمتکلمین یا فرد دیگری است و اگر چنین است شرح حال او چیست. ثانیا مجموع این داستانها را اعم از مکاشفات و گنجشکنامهها و داستانهای علی- عمو در مجموعهای به چاپ برساند تا همگان با مقابله آنها با حکایت «یکی بود، یکی نبود» یقین حاصل کنند که پیشاهنگ و آغازگر داستاننویسی جدید ایران علی- عمو (افصح المتکلمین؟) است، نه سیدمحمدعلی جمالزاده.» اینک با جمعبندی پیشنهادهای رسیده، مجموعه مکاشفات، گنجشکنامه و داستانهای علی- عمو را یکجا، برای چاپ دوم آماده کردهام. همچنین برخی از یافتههایم را درباره متنها و نویسندگان آنها: افصح المتکلمین و عمو، به کتابی دیگر: «سالهای آغاز داستان کوتاه در ایران» افزودهام. (این کتاب، همزمان با چاپ دوم «علی عمو چنین گفت»، از سوی نشر گیلکان منتشر میشود.) برای پیشگیری از پژوهشی شدن کتاب و توجه به ارزشهای هنری آن، از ایجاد تغییرات محتوایی در متن چاپ نخست و مربوط به داستانهای علی- عمو پرهیز کردهام. همچنین به دلیل استفاده از فرمهای چاپی چاپ اول داستانهای عمو (برای تعدیل هزینهها) در چاپ دوم، تصحیح برخی اشتباهات و غلطهای راه یافته در متن داستانهای علی- عمو (در چاپ نخست)، ممکن نشد. پانزده سال از چاپ نخست مجموعه داستان «علی عمو چنین گفت» گذشته است. در این چاپ (چاپ دوم)، افزون بر واژههای گیلکی داستانهای علی- عمو واژههای فارسی/ گیلکی داستانهای او نیز بهدلیل مشارکت نویسنده در نوسازی زبان و نثر فارسی در دوره قاجار و مشروطیت، با یادداشتی به واژههای پایانی کتاب اضافه شده است.