پیش‌نویس لایحه اصلاح برنامه هفتم توسعه قرار است در همین چند هفته آینده به مجلس تقدیم شود. به نظر می‌رسد که شرایط پساجنگ، سبب شده است تا دولت برخی از موارد را اصلاح و دوباره تدوین کند. در زمان تدوین برنامه بسیاری از اقتصاددانان درباره فاصله میان اهداف تعیین‌شده و ظرفیت‌های واقعی اقتصاد هشدار…

اخبار باشگاه اقتصاددانان روزنامه شماره ۶۷۱۲

  • پنجشنبه، ۲۸ آبان ۱۴۰۵
  • پرونده امروز

    روزنامه شماره ۶۷۱۲

    جهان در محاصره

    نمایندگان کشورهای جهان بار دیگر گرد هم آمده‌اند تا در چارچوب کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل، اهداف زیست‌محیطی خود را بازنگری کنند، میزان پیشرفت در تحقق تعهدات پیشین را بسنجند و درباره اولویت‌های آینده به توافق برسند. با این‌ حال، نشست‌های اقلیمی سال‌های اخیر بیش از آنکه صحنه همگرایی کشورها برای مقابله با تهدیدی مشترک باشند، به عرصه‌ای برای تقابل منافع اقتصادی و سیاسی تبدیل شده‌اند. کشورهایی که منافع تجاری و اقتصادی خود را در اولویت قرار داده‌اند، بارها مانع از دستیابی به توافق‌هایی شده‌اند که مستلزم محدود کردن فعالیت‌های آلاینده یا پذیرش تعهدات مالی بیشتر بوده است. اکنون نیز همزمان با برگزاری نشست COP۳۱، مجموعه‌ای از بحران‌های تازه بر چشم‌انداز مذاکرات سایه انداخته است؛ از یک‌سو، ابر ال‌نینو با شدت بی‌سابقه خود در هزار سال گذشته، جهان را در معرض موجی از خشکسالی، سیل، آتش‌سوزی و نابودی محصولات کشاورزی قرار داده و از سوی دیگر، توان و تمایل دولت‌ها برای مقابله با پیامدهای تغییرات اقلیمی با محدودیت‌های جدی روبه‌رو شده است.
  • هدفی که به خاک سپرده نمی‌شود

    نشست آنتالیا نخستین مذاکرات اقلیمی پس از آن است که سازمان ملل متحد به جهان هشدار داد گرمایش زمین به‌زودی از آستانه ۱.۵درجه سانتی‌گراد فراتر خواهد رفت؛ موضوعی که عملا به معنای به خاک سپردن هدف نمادین توافق‌نامه پاریس است؛ هدفی که بیش از یک دهه مسیر مذاکرات کنفرانس‌های اقلیمی سازمان ملل (COP) را تعیین کرده است. بااین‌حال، رهبران حاضر در این نشست سخت می‌کوشند این هدف را همچنان زنده نگه دارند.
۱