برای نوردهاوس
رابطه میان رشد اقتصادی و حفاظت از محیط‌زیست، از مناقشه‌برانگیزترین موضوعات علم اقتصاد در دهه‌های اخیر بوده است. در یک‌سو، گروهی بر ضرورت محدود کردن فعالیت‌های اقتصادی برای جلوگیری از تخریب محیط‌زیست تاکید دارند و در سوی دیگر، اقتصاددانانی قرار دارند که حل مسائل زیست‌محیطی را بدون در نظر گرفتن سازوکارهای رشد، فناوری و بازار ممکن نمی‌دانند. ویلیام نوردهاوس، اقتصاددان آمریکایی و برنده جایزه نوبل اقتصاد، از جمله چهره‌هایی بود که بخش مهمی از فعالیت علمی خود را به بررسی این مناقشه اختصاص داد.
او با عبور از مرزهای متعارف علم اقتصاد، به مطالعه موضوعاتی همچون تغییرات اقلیمی، نوآوری، فناوری و هزینه‌های زیست‌محیطی رشد اقتصادی پرداخت و کوشید برای فهم و تحلیل این مسائل، چارچوب‌هایی اقتصادی فراهم کند. نوردهاوس معتقد بود مسائل پیچیده را باید به اجزای قابل‌تحلیل تقسیم کرد و با سنجش هزینه‌ها و پیامدهای گزینه‌های مختلف، امکان تصمیم‌گیری آگاهانه را فراهم آورد. دستاوردهای او، به‌ویژه در حوزه اقتصاد اقلیم، مسیر تازه‌ای در مطالعه رابطه اقتصاد و محیط‌زیست گشود؛ مسیری که با وجود اختلاف‌نظرها و انتقادهای فراوان، همچنان محل رجوع پژوهشگران و سیاستگذاران است. باشگاه اقتصاددانان در این پرونده تلاش‌های نوردهاوس را برای تبدیل یک مناقشه جهانی به مساله‌ای قابل‌فهم و قابل‌تحلیل بررسی کرده است.
