نمره قبولی پزشکیان ؟
سیدرضا میرطاهر*
سخنرانی آقای پزشکیان در هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل، حاوی چند نکته مهم بود. اول اینکه، ایشان توجه جامعه جهانی را نسبت به جنایات بی‌سابقه رژیم صهیونیستی در غزه به‌ویژه در بحث نسل‌کشی عامدانه و بمباران روزانه و... هوشیار کرد؛ اقدامات بسیار ظالمانه رژیم صهیونیستی که حتی در رسانه‌های غربی نیز بارها به تصویر کشیده شده است، دل هر آزاده‌ای را به درد می‌آورد. ثانیا اینکه، آقای پزشکیان به حمله خصمانه رژیم صهیونیستی با همکاری آمریکا به جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد که این اتفاق نیز نمونه دیگری از تجاوزگری‌هایی منطقه‌ای اسرائیل محسوب می‌شود و متاسفانه با چراغ سبز آمریکا و شخص دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری این کشور صورت گرفت.
فراموش نکنیم که سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل، بیشترین رسایی و انتشار را در دنیا داشته و توجه همگان به این سخنرانی‌ها جلب می‌شود. بنابراین انتشار تصاویر قربانیان و شهدای حمله اسرائیل به ایران – از جمله کودکان و زنان - انعکاس گسترده‌ای در جامعه جهانی پیدا خواهد کرد که این مساله مهمی تلقی می‌شود. این در حالی است که رژیم صهیونیستی همواره تلاش کرده است که خود را قربانی
جنگ تحمیلی ۱۲روزه نشان بدهد و ادعا کند که حملات موشکی و پهپادی ایران صرفا علیه مناطق مسکونی انجام شده است. حال آنکه مقایسه کشته‌های صهیونیست‌ها با شهدای ایرانی قابل قیاس نیست و بیش از هزار ایرانی در جریان این جنگ کشته شدند که بیش از نیمی از این افراد غیرنظامی بودند.
همچنین رئیس‌جمهوری در این سخنرانی به‌صراحت اعلام کرد که ایران اساسا به دنبال سلاح هسته‌ای نیست و این تبلیغات و فشارهای سیاسی و دیپلماتیک آمریکا و سایر کشورهای غربی است که تلاش دارند با بهانه‌ای بی‌اساس، زمینه تشدید فشار علیه جمهوری اسلامی را فراهم کنند و در همین راستا نیز ظرف ۲۴ساعت آینده، قرار است مکانیسم ماشه توسط تروئیکا اجرایی شود. اجرای مکانیسم ماشه، چنین تصوری را ایجاد می‌کند که شاید غرب به دنبال آن است تا زمینه اقدامات عملی و چه بسا حمله دیگری به ایران را فراهم کند.
اما به‌رغم این محدودیت‌های بعضا غیرقانونی و فشارها و بمباران رسانه‌ای که علیه هیات ایرانی لحاظ شد، مقامات ایران چنین ظرفیتی را پیش روی خودشان فراهم کردند تا چه از طریق سخنرانی و چه در قالب دیدارها و مذاکراتی که در حاشیه این اجلاس انجام دادند، در مسیر دیپلماسی برای نشان دادن حقانیت جمهوری اسلامی و کشیدن خط بطلان بر اغراض سیاسی و فشارهای تبلیغاتی، عملکرد قابل‌قبولی داشته باشند.
فراموش نکنیم که تصور غرب به‌ویژه آمریکا نسبت به ایران چنین است که دست بالا را در اختیار داشته و جمهوری اسلامی هیچ کارتی برای ادامه کار ندارد. اروپایی‌ها در مساله مکانیسم ماشه، شرط مذاکره با آمریکا را مطرح کردند که حتی این پیشنهاد از سوی آمریکایی‌ها مورد استقبال قرار نگرفت. این نکته جالب ماجراست که اروپایی‌ها «کاتولیک‌تر از پاپ شدند» و در مساله مذاکره بین ایران و آمریکا، خودشان بیشتر از آمریکا خواهان مذاکره هستند.
قطعا اجرای مکانیسم ماشه و بازگشت ۶ قطعنامه برای ایران تبعاتی به همراه خواهد داشت. این اتفاق نشان می‌دهد که غرب از تمامی ابزاری که در اختیار داشت علیه ایران استفاده کرده است. بنابراین چنین امکانی وجود دارد که بعد از اجرای مکانیسم ماشه، تلاش غرب جهت ایجاد یک اجماع بین‌المللی برای اقدام عملی علیه ایران به‌ویژه یافتن بهانه برای حمله نظامی توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی را شاهد باشیم.
هرچند که در این دوره و برخلاف گذشته که همگی موافق صدور قطعنامه‌ها علیه ایران بودند، این بار روسیه و چین به عنوان اعضای دائم شورای امنیت، مخالف بودند که همین نکته اجرای دوباره تحریم‌های سازمان ملل را دچار تردیدهایی خواهد کرد. مسکو و پکن به صورت جدی و علنی مخالفت خودشان را با این موضوع اعلام کردند که این مساله می‌تواند موانعی را در ادامه این مسیر ایجاد کند. ایران باید از این فرصت نهایت استفاده را ببرد تا فشارهای سیاسی، اقتصادی و حتی امنیتی را حتی‌المقدور کم یا خنثی کند.
* کارشناس مسائل استراتژیک
