شتاب در ناترازی برق
کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که با ادامه روند سیاست‌‌های اقتصادی کنونی، احتمالا تا همین ۱۰ سال آینده، نه‌تنها مجبور به واردات بنزین شویم بلکه حتی گاز و برق یا بقیه میعانات را هم وارد کنیم. آن هم در کشوری که دومین دارنده بزرگ منابع گازی در جهان است. از سوی دیگر فعالان حوزه برق نیز گلایه دارند که اگر نمی‌توان برق را به همه مشترکان فروخت، حداقل شرکت توزیع برق و توانیر دست از واسطه‌گری بردارد تا تولیدکنندگان خودشان، برق را به مشترکان پرمصرف و صنایع بفروشند.
از آنجا که سیاست وزارت نیرو محدود کردن صنایع برای روشن نگاه داشتن چراغ بخش خانگی است، به نظر می‌رسد صنایع نیز از این روند ناراضی باشند چراکه قطع برق در شهرک‌های صنعتی افزایش یافته و ضرر و زیان زیادی به آنان وارد کرده است. طبق آمار موجود، رشد سالانه ظرفیت تولید برق در برنامه چهارم توسعه ۸.۳درصد و در سال‌های برنامه پنجم و ششم توسعه به ترتیب ۸.۳ و ۸.۲درصد بوده است .
این در حالی است که میزان مصرف در سال‌های گذشته به مراتب رشد بیشتری داشته است و این روند به‌خوبی نگرانی‌های موجود در زمینه تامین پایدار برق کشور را نشان می‌دهد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که صنعت برق کشور با وجود خودکفایی فنی و ظرفیت‌ها و مزیت‌های بالای تولید، از ضعف اساسی در حوزه اقتصاد انرژی رنج می‌برد که مهم‌ترین عامل آن بی‌‌ثباتی ناشی از عدم اجرا یا اجرای سلیقه‌ای قوانین است که موجب خروج سرمایه از این صنعت شده است. چنانچه نظارت بر اجرای قوانین در صنعت برق تقویت نشود، رونق سرمایه‌گذاری به این صنعت کلیدی و زیرساختی باز نخواهد گشت.
