بودجه و حمایت‌های بی‌هدف
اعتبارات نظام حمایتی در لایحه بودجه ۱۴۰۴ رشد ۴۱درصدی داشته و به حدود ۹۰۰همت رسیده است؛ ۸۳درصد از این اعتبارات، عبارت از حمایت‌های غیرهدفمند نظیر یارانه نقدی، نان و دارو در بودجه است.
این در حالی است که کارشناسان اقتصادی سال‌هاست با توجه به فشار این اعتبارات به بودجه عمومی و تامین نشدن نیازهای گروه‌های هدف، توضیح می‌دهند دولت در اختصاص اعتبارات خود، مسیر بی‌راهه‌ای را برگزیده که نیازهای گروه‌های کمتر برخوردار را تامین نکرده و سبب انحراف منابع بودجه می‌شود. در واقع، کارشناسان معتقدند که اعطای حمایت‌های بی‌هدف از اقشار فرودست، در واقع مایه ضرر و زیان آنها می‌شود؛ چراکه این حمایت‌ها واقعا به افزایش قدرت خرید مردم منجر نمی‌شود. در زمانی که اسب سرکش تورم تندتر از همیشه می‌تازد و ارزش پول ملی بسیار تنزل یافته است،
دولت ناچار است مدام حمایت‌های غیرهدفمند خود را افزایش دهد و تازه این حمایت‌ها هم هرگز تمام نیاز اقشار نیازمند را برطرف نمی‌کند. ممکن است از منظر برخی از آن دسته افراد که با علم اقتصاد آشنایی ندارند، افزایش این حمایت‌ها اتفاقی فرخنده باشد؛ اما کارشناسان اقتصادی معتقدند که دولت با افزایش حمایت‌های غیرهدفمند یا سرکوب قیمتی کالاهای اساسی، خود سبب می‌شود اقشار فرودست دسترسی کمتری به کالا یا خدمات ارزان‌قیمت داشته باشند؛ زیرا توزیع هدفمند این حمایت‌ها، اغلب کاری مشکل بوده و بعضا به‌خوبی به دست گروه هدف نمی‌رسد. از طرف دیگر، این شکل از حمایت‌ها از جمله سرکوب قیمت‌ها باعث کاهش انگیزه تولید می‌شود و در بلندمدت به‌دلیل کم شدن عرضه، قیمت‌ها را افزایش می‌دهد. آیا می‌توان نظام حمایتی دولت را هدفمند کرد؟
