تنظیمگر بازی برد-برد
اصولا هدف از ایجاد تنظیم‌‌‌گری، بازگرداندن تعادل به اقتصاد و کاهش آثار منفی ناشی از انحصار است. در بسیاری از اقتصادها، دولت به‌عنوان نهادی که برمبنای یک قرارداد اجتماعی متولی خیر جمعی و کالای عمومی است، وظیفه دارد با ایجاد تنظیم‌‌‌گرهای تخصصی، بستری برای بازی برد-برد میان فعالان اقتصادی و جامعه فراهم کند؛ امری که البته اصولی دارد و به‌راحتی نیز رخ نمی‌‌‌دهد. بازارهای مالی در ایران یکی از فضاهایی است که از بحران جدی تنظیم‌‌‌گری در رنج است و شرایط آن چندان مهیای رونق و پویایی نیست.
عدم‌شفافیت در انتظار تصمیمات و اطلاعات به‌موقع، مداخلات دستوری به جای تنظیم‌‌‌گری و وجود پدیده تعارض منافع به دلیل وجود طیفی از شرکت‌ها با مالکیت دولتی در بورس عموما باعث شده است تا تنظیم‌‌‌گری دولت در بازار سهام رنگ و بوی حاشیه به خود بگیرد. اوج این داستان را می‌‌‌توان در انتشار مصوبه‌‌‌ای دانست که سال گذشته دولت سیزدهم به مدت بیش از یک‌ماه از دید عموم سهامداران دور نگه داشت و به‌یکباره با افشای آن موجی از بی‌‌‌اعتمادی را در این بخش از اقتصاد ایران ایجاد کرد که جنجال آن تا امروز ادامه دارد. پرونده امروز «باشگاه اقتصاددانان» به همین بهانه تهیه شده و سعی کرده است تصویری از یک تنظیمگر بورسی که فضای بازی برد-برد را برای سهامداران و سایر ذی‌نفعان این حوزه در اقتصاد ایران ایجاد کند، ارائه دهد.
