مکزیک؛ برنده بزرگ دعوای چین و آمریکا
سید محمد هاشمی : در بحث مدیریت زنجیره تامین، «نزدیکسپاری» (برونسپاری به کشورهای نزدیک مرزها) یا «درونسپاری» (بازگشت شرکتها به خانه)، از جمله راهبردهایی هستند که شرکتها بهمنظور بهینهسازی فرآیندهای تولید و تامین منابع موردنیاز تولید از آنها استفاده میکنند. در این میان، تلفیقی از تحولات ژئوپلیتیک، از جمله جنگ تجاری چین و آمریکا و پیشرفتهای فناوری به انتقال صنایع تولیدی و افزایش میزان سرمایهگذاری مستقیم خارجی در مکزیک منجر شده است. بسیاری از شرکتها در ایالاتمتحده و آمریکای شمالی با انتقال تمام یا بخشی از زنجیره تامین و منابع تولید خود از چین، در راستای کاهش هزینههای تولید و ریسکهای لجستیکی گام برداشتهاند.
در همین راستا، مکزیک با برخورداری از امتیازات بیشمار و فراهمکردن چشمانداز رقابتی در حوزههای مختلف از جمله تولید خودرو و قطعات مرتبط و توسعه حوزههای دیگری همچون صادرات ماشینآلات کشاورزی و مواد پروتئینی، به یکی از گزینههای مطلوب برای بسیاری از کسبوکارها و شرکتها بدل شده است. «جنرالموتورز» و «بوئینگ» از جمله شرکتهای آمریکایی هستند که سرمایهگذاری زیادی در حوزه تولید محصولات در مکزیک انجام دادهاند. شایان ذکر است که در سال ۲۰۲۳، بخش خودرو، کاتالیزوری برای رشد اقتصادی در مکزیک بود. مکزیک برای کسبوکارهایی که خواهان تنوعبخشی به زنجیره ارزش خود هستند مزایای بسیاری ارائه میکند. اما موفقیت در این مسیر بههیچوجه تضمین نشده است. صرفنظر از هزینههای لجستیکی، عوامل بسیار دیگری نیز وجود دارد که لازم است مدنظر قرار گیرد. از جمله این عوامل میتوان به چالشهایی پیرامون دردسترسبودن انرژی پاک، زیرساختها و نیاز به نیروی کار ماهر و مطمئن در آینده اشاره کرد. از جمله مباحث دیگر، موضوعات و مخاطرات امنیتی است که میتواند به جایگاه و نگاه کسبوکارها به این کشور لطمه بزند. در پرونده امروز «باشگاه اقتصاددانان» به جایگاه مکزیک در زنجیره ارزش جهانی پرداخته شده است.