نقشه احیای بازار ساخت و ساز
هاجر شادمانی : رکود ساختمانی در شهر تهران در حالی به عمیقترین حد خود طی دودهه گذشته رسیده است که نشانهای از تمایل سازندهها و سرمایهگذاران ساختمانی به حرکت در مسیر رونق ساختوساز مشاهده نمیشود. این رکود عمیق نهفقط در شهر تهران، بلکه در سایر شهرها و کلانشهرهای کشور نیز مشاهده میشود. اما سوال مهم این است، در شرایطی که درهای بازار ساختوساز با قفل بزرگ رکود بسته شده، راهکار عملیاتی برای افزایش تیراژ ساختمانی جدید چیست؟ در واقع با چه رویکرد و نسخه عملیاتی مختص زمان حال حاضر میتوان به رکودزدایی از بازار ساختوساز برای افزایش عرضه واحدهای موردنیاز تقاضای غالب در جامعه، اقدام کرد؟
راهکارهای گوناگونی برای ترغیب و تشویق سازندهها به ورود به عرصه ساختوساز وجود دارد؛ اما بازار ساخت و معاملات مسکن هماکنون نیازمند نسخهای عملیاتی حاوی راهکارهایی است تا در زمان حاضر و متناسب با شرایط فعلی بتواند این بازار را در مسیر خروج از رکود قرار دهد. بررسیهای کارشناسی نشان میدهد که در حال حاضر مهمترین علت رکود ساختمانی که در رأس فهرست دلایل کاهش انگیزه سازندهها برای ساختوساز قرار دارد، گمشدن حلقه آخر عرضه مسکن، یعنی فروش نرفتن واحدها در زمان مناسب است. کاهش شدید قدرت خرید خانوارها، بهویژه از سال ۹۷ به بعد، به دلیل وقوع جهش شدید در بازار مسکن، عمده متقاضیان مصرفی و خانهاولیها را بهاجبار به حاشیه بازار رانده و در واقع سبب نوعی اخراج تقاضای مصرفی از بازار ملک شده است.
به دنبال ایجاد این شرایط، عملا سازندهها با این سوال روبهرو شدهاند که واحدهایی را که قرار است ساخته شوند، چه کسانی خواهند خرید و آیا خریداری برای این واحدها وجود دارد؟ هماکنون بخش زیادی از سرمایه سازندهها در واحدهای تکمیلشده اما بدون متقاضی حبس شده است. از این رو سازندهها نه به تمام یا بخشی از سرمایه خود برای ورود به پروژههای جدید دسترسی دارند و نه چشماندازی برای فروش بهموقع و با نرخ سود مطلوب برای فعالیتهای آتی خود تصور میکنند. این موضوع باعث شده است که رکود ساختمانی در سالجاری وارد سال هشتم شده و از همیشه عمیقتر شود. اما برای اتمام این شرایط چه باید کرد؟ کارشناسان حوزه مسکن در این پرونده به این سوال پاسخ دادهاند.