فساد اداری
فساد مالی پدیده‌ای دیرینه است که اصولا ریشه‌کن کردن کامل آن امکان‌پذیر نیست؛ اما نهادهای بین‌المللی و دولت‌های مسوولیت‌پذیر تلاش می‌کنند میزان آن را تا حد امکان کاهش دهند و هزینه اقدامات فساد آلود را بالا ببرند. موضوع نگران‌کننده این است که در سال‌های اخیر میزان کلی فساد مالی افزایش یافته و یک دلیل این وضعیت، پیچیده شدن روش‌های مورد استفاده از سوی عاملان فساد مالی از جمله مقامات حکومتی یا شرکت‌های انحصارطلب است.
کارشناسان معتقدند مبارزه با فساد مالی مستلزم همکاری حکومت، سازمان‌های مردمی مستقل، رسانه‌ها و عزم سیاسی است و بدون حرکت در مسیر شفافیت تمامی رویه‌ها و عملیات‌های دولتی، مبارزه با فساد امکان پذیر نیست.
در کشورهایی که رسانه‌های مستقل ندارند یا بیان واقعیت‌ها در آن کاری خطرناک است، میزان فساد مالی به سرعت افزایش می‌یابد. کشورهای عرب منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا مثال‌های خوبی از این وضعیت هستند. رتبه کشورهای یاد‌شده در شاخص فساد مالی در سال‌های اخیر بدتر شده است.
دولت‌ها در اقتصادهای در حال توسعه و نوظهور باید به تبعات فساد مالی و پولشویی بر اقتصاد کشور توجه کافی داشته باشند و از هیچ بهانه‌ای برای نادیده گرفتن این دو معضل بزرگ استفاده نکنند. همچنین ضروری است دولت‌ها در اقتصادهای توسعه‌یافته مقررات موثرتری برای نظارت بر نهادهای مالی کشور خود تدوین کنند. واقعیت این است که بانک‌ها و موسسات مالی بزرگ در این کشورها در پولشویی و فساد مالی نقش دارند.
در مطالب حاضر به وضعیت فساد مالی در جهان، تاثیرات منفی آن بر رونق و توسعه اقتصادی، روش‌های مبارزه با فساد و نیز وضعیت پولشویی در جهان اشاره شده است.
احسان آذری‌نیا
