خروج محموله طلا از آمریکا

براساس گزارشی از وال‌استریت‌ژورنال، مسوولان این بانک اعلام کردند طلایی که در بانک مرکزی انگلستان در لندن نگهداری می‌شود، در مقایسه با ذخایر مستقر در نیویورک یا اتاوا، نقدشوندگی بالاتری دارد و با سرعت به‌مراتب بیشتری قابل معامله است؛ مزیتی که در هنگام بروز بحران‌های ناگهانی، دسترسی فوری به نقدینگی را تسهیل می‌کند. اگرچه بانک مرکزی هلند انتظار ندارد در شرایط فعلی ناچار به فروش یا استفاده از این ذخایر شود،  اما اولاف اسلیپن، از مدیران ارشد این بانک، تاکید کرده است که هدف اصلی، افزایش توان کشور برای واکنش سریع به شوک‌های پیش‌بینی‌نشده بین‌المللی است. این تصمیم در بحبوحه تیره‌تر شدن مناسبات میان آمریکا و برخی دولت‌های اروپایی اتخاذ شده است. اختلاف‌ها بر سر سهم هزینه‌های دفاعی اروپا، موضع‌گیری‌ها و تهدیدهای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، درباره گرینلند و همچنین کشمکش‌های تجاری به‌ویژه افزایش تعرفه‌های واشنگتن بر کالاهای کانادایی و تدابیر تلافی‌جویانه اتاوا بر آتش این تنش‌ها دمیده است؛ هرچند بانک مرکزی هلند مشخص نکرده که دقیقا کدام‌یک از این خطرات در تصمیم نهایی نقش تعیین‌کننده داشته‌اند. 

در پی این جابه‌جایی، سهم لندن از میزبانی ذخایر طلای هلند از ۱۸.۱درصد به ۳۳.۱درصد جهش یافت. 

در سوی دیگر، سهم نیویورک از ۳۱.۳درصد به ۱۸.۵درصد کاهش پیدا کرد و سهم اتاوا نیز روی رقم ۱۸.۵درصد تثبیت شد. باقی‌مانده این ذخایر ارزشمند در داخل خاک هلند، از جمله در شهر «زایست»، نگهداری می‌شود. هلند در پایان سال ۲۰۲۵ میلادی حدود ۶۱۲.۴تن اندوخته طلا در اختیار داشت که ارزش آن ۷۲.۲‌میلیارد یورو (معادل حدود ۸۳.۷‌میلیارد دلار) برآورد می‌شد. این عملیات تنها یک ترابری ساده نبود، بلکه از ترکیب جابه‌جایی فیزیکی و دادوستدهای هوشمندانه مالی شکل گرفت؛ به این ترتیب که بیش از ۲۷تن طلا به‌صورت فیزیکی از آمریکا و کانادا به شهر زایست منتقل شد و سپس، معادل همان مقدار طلای دارای استاندارد بین‌المللی از زایست روانه لندن شد. هم‌زمان، بانک مرکزی هلند بخشی از شمش‌های خود در نیویورک را به فروش رساند و درست به همان میزان در بازار لندن طلا خرید.