آسیا بیشترین سهم سرمایههای خارجی را جذب کرد
بازار : در سال قبل ارزش سرمایهگذاری مستقیم خارجی در دنیا کاهش یافت؛ ولی سرعت کاهش سرمایهگذاری خارجی در کشورهای صنعتی بیش از کشورهای در حال توسعه بود. سرمایهگذاری مستقیم خارجی نقشی کلیدی در رشد اقتصادی هر کشور دارد؛ به همین دلیل دولتها سیاستهایی برای جذب سرمایهها وضع میکنند. بررسیهای انجامشده توسط صندوق توسعه و تجارت سازمان ملل نشان میدهد در سال ۲۰۲۰ میلادی ارزش سرمایهگذاری مستقیم خارجی در دنیا ۳۵درصد نسبت به سال قبل از آن تنزل یافت و از ۵/ ۱هزار میلیارد دلار در سال ۲۰۱۹ به یکهزار میلیارد دلار در سال ۲۰۲۰ رسید. نکته مهم این گزارش در کاهش بیشتر سرمایهگذاری مستقیم خارجی در کشورهای صنعتی در مقایسه با کشورهای در حال توسعه بود. در این سال سرمایهگذاری مستقیم خارجی در کشورهای صنعتی ۵۸درصد نسبت به سال قبل از آن تنزل داشت که عامل مهمی در کاهش نرخ رشد اقتصادی در این کشورها بود. از طرف دیگر تاثیر کاهش نرخ سرمایهگذاری خارجی روی اقتصاد این کشورها برای سالهای طولانی هم باقی میماند و این مساله نگران کننده است.
آنکتاد در ادامه نوشت: «در سال قبل دو سوم کل سرمایهگذاری خارجی انجامشده در دنیا، در کشورهای در حال توسعه انجام شده است و کشورهای آسیایی سهم اعظم این سرمایه را به خود اختصاص دادهاند. ارزش سرمایهگذاری خارجی انجامشده در کشورهای در حال توسعه در سال گذشته برابر با ۶۶۳میلیارد دلار بود؛ ولی کشورهای صنعتی تنها ۳۱۲میلیارد دلار سرمایه خارجی جذب کردند. در سال گذشته اقتصادهای در حال گذار تنها ۲۴میلیارد دلار سرمایهگذاری خارجی جذب کردند که ۵۸درصد کمتر از سال قبل بود.» آمارهای ارائهشده توسط آنکتاد نشان میدهد از سال ۲۰۰۷ تاکنون ارزش سرمایهگذاری مستقیم خارجی در کشورهای در حال توسعه افزایش یافته است. در سال ۲۰۰۷ میلادی ۵۰۰ میلیارد دلار سرمایه خارجی وارد این کشورها شد؛ ولی در جریان بحران مالی سال ۲۰۰۹ ارزش سرمایههای خارجی در این منطقه حدود ۴۸۵ میلیارد دلار تقلیل پیدا کرد؛ اما به سرعت این وضعیت تغییر کرد؛ بهگونهایکه در سال ۲۰۱۱ کشورهای در حال توسعه توانستند ۵۹۶میلیارد دلار سرمایه جذب کنند. تا سال ۲۰۱۵ روند ورود سرمایههای خارجی به این کشورها رشد کرد تا اینکه به مرز۷۰۰میلیارد دلار رسید و این وضعیت با اندکی نوسان تا قبل از همه گیری کرونا ادامه داشت. در سال ۲۰۲۰ و در سالی که دنیا درگیر بحران کرونا بود و اغلب فعالیتهای اقتصادی تعطیل بود، کشورهای در حال توسعه کاهش معناداری در جذب سرمایههای خارجی تجربه نکردند. این در حالی است که شرایط در کشورهای صنعتی کاملا متفاوت بود. این کشورها در سال ۲۰۰۷بالغ بر ۱۳۷۰میلیارد دلار سرمایه خارجی جذب کرده بودند که در جریان بحران مالی سال ۲۰۰۹ ورود سرمایههای خارجی به این کشورها به کمتر از ۸۰۰ میلیارد دلار رسید و تا سال ۲۰۱۰ در همین شرایط باقی ماند.