آیا ایرانیها با یوفوها برخورد داشتهاند؟
با بالا گرفتن تماسها، مسوول برج تصمیم گرفت خودش به آسمان نگاه کند. آنچه دید، او را وادار کرد با پایگاه هوایی تماس بگیرد. این جرقه آغاز یکی از بحثبرانگیزترین پروندههای یوفو در جهان میشود. شاهدان متعدد و مستقل، شهروندان عادی، برج مراقبت مهرآباد، خدمه رادار و دو خلبان اف-۴ همگی از مشاهده شیء درخشان خبر میدهند. این تنوع شاهدان، احتمال توهم جمعی یا اشتباه فردی را کاهش میدهد. همزمان تطابق رادار و مشاهده چشمی شیء ناشناس روی رادار باعث میشود که کارکنان حاضر این موضوع را در راستای یک پدیده غیر عادی تلقی کنند.
دوران جنگ سرد، گمانهزنیها بر سر جاسوسی از کشورها رایج بوده است. اما این روایتی نیست که بتوان آن را در این راستا طبقهبندی کرد؛ چرا که جنگنده اف-۴ که در زمان خود بسیار جنگنده قدرتمندی بوده است با اختلال در سیستمهای پیشرفته خود مواجه میشود و هنگام نزدیک شدن به این پدیده ناشناس دچار قطع ناگهانی سیستمهای مخابراتی، ناوبری و تسلیحاتی میشود. برخی روایتها هم میگوید که یک گوی نورانی به سمت هواپیما از این یوفو پرتاب میشود که تمامی سیستمهای جنگنده را از کار میاندازد. این روایت سپهبد شاپور آذربرزین است. در گزارشها آمده که شیء کوچکتر با سرعت بالا به سمت جنگنده حرکت کرده، سپس در فاصلهای مشخص متوقف شده و به سمت زمین رفته است. این نوع مانور، به باور یوفولوژیستها، با فناوری شناختهشده آن زمان همخوانی ندارد. همچنین این گزارش به سازمان سیا، اناسای و ستاد مشترک آمریکا ارسال میشود و آن را یک حادثه جدی تلقی میکنند. با این حال این روایت مخالفان جدی هم دارد، برخی آن را پرواز شبانه و فشار روانی خلبان دانستهاند که دست به بزرگنمایی زده است. به گفته آنها خلبانان هر چقدر هم حرفهای در شرایط استرس بالا دچار خطای قضاوت میشوند. برخی دیگر هم آن را مربوط به پدیدههای نجومی میدانند که خلبان احتمالا یک ستاره روشن مثل ژوپیتر دیده است. منتقدان همچنین موضوعات فنی را پیش میکشند و میگویند که در برخی پروازهای جنگندههای اف-۴، مشکلات برق داخلی وجود داشته است و مشکلاتی از این دست هم گزارش شده است. با این حال حادثه ۲۸ شهریور ۱۳۵۵، در اسناد سیا، جزو پدیدههای جدی ثبت شده است.
