کنترل روبات از ایستگاه فضایی بینالمللی
ایسنا : در آزمایش جدید آژانس فضایی اروپا، یکی از فضانوردان ایستگاه فضایی بینالمللی توانست یک روبات شبهانسان را از راه دور کنترل کند. یکی از فضانوردان «ایستگاه فضایی بینالمللی» (ISS) موفق شد یک روبات شبهانسان را در مرکز فضایی DLR آلمان کنترل کند. «الکساندر گرست» (Alexander Gerst)، فضانورد «آژانس فضایی اروپا» (ESA)، در ساعت ۲بامداد شنبه به وقت تهران، کنترل از راه دور روبات «رولین جاستین» (Rollin’ Justin) را بر عهده گرفت. «رولین جاستین»، یک روبات شبهانسان است که توسط «مرکز هوافضای آلمان» (DLR) ابداع شد. این روبات که در سال ۲۰۰۸ معرفی شد، ۹۱/ ۱ متر قد و حدود ۲۰۰ کیلوگرم وزن دارد. درجه آزادی بازوها، نیمتنه و پلتفرم متحرک رولین جاستین، ۵۱ درجه است و میتواند با توجه به شارژ باتری داخلی خود، بیش از یک ساعت کار کند. به علاوه، این روبات دو حسگر تعادل، دو دوربین استریو و چهار دوربین رنگی دارد و برای همکاری با انسان طراحی شده است. این برنامه، یک آزمایش دو ساعته از جدیدترین فناوری است که در آینده به فضانوردان کمک میکند در حالی که در مدار هستند، به اکتشاف در سیارات دیگر بپردازند.
فرستادن روباتها به ماموریتهای فضایی، هزینه کمتری دارد و هزینههای فرود آمدن و اجرای آنها در سطح سیارات و قمرها نیز بسیار کمتر از هزینه فرستادن فضانوردان است. مشکل اینجاست که حتی پیشرفتهترین روباتها، عملکرد محدودی دارند و ماموریتهای فضایی، آنقدر از زمین فاصله دارند که رسیدن سیگنالهای رادیویی به روبات، دقیقهها یا ساعتها زمان میبرد؛ در نتیجه، کنترل آنها از زمین ممکن نیست. به همین دلیل، هدف پروژههایی مانند «مترون» (METERON) و پروژههای مشابه آن، ابداع سیستمی است که در آن، فضانوردان بتوانند در مدار باقی بمانند و روباتهای روی سطح را از راه دور کنترل کنند. در این آزمایش جدید، گرست موفق شد هنگام کار کردن رولین جاستین روی مجموعهای از پنلهای خورشیدی، آن را با استفاده از یک تبلت که امکان بررسی زاویه دید روبات را فراهم میکند، از ایستگاه فضایی بینالمللی کنترل کند. «نیل لی» (Neal Lii)، پژوهشگر ارشد مرکز هوافضای آلمان گفت: ما در این آزمایش، علاوه بر مدیریت همه اتصالات و حرکات روبات، بر هوش روبات در انجام دادن وظایف کوچک تمرکز داریم. هدف ما این است که نشان دهیم روباتها میتوانند همکاران باهوشی باشند و از عهده بررسی و انجام دادن دستورات انتزاعی فضانوردان برمیآیند. ما قصد داریم سادگی و امکانپذیری این تعامل را با وجود پیچیدگی وظایف بررسی کنیم.