لباس‌هایی که با هم حرف می‌زنند!
ایسنا : پس از بافتن فیبرهای نازک نوری همراه با الیاف لباس، یک تیم از موسسه فناوری ماساچوست لباس‌هایی را ایجاد کرده است که با استفاده از پالس‌های نور می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. به گزارش «ایسنا» و به نقل از ساینس‌دیلی، پژوهشگران موسسه فناوری ماساچوست(MIT) لباس‌هایی را ایجاد می‌کنند که با استفاده از پالس‌های نور با هم صحبت می‌کنند. آنها پس از اینکه فیبرهای نازک نوری را در پارچه به کار بردند، آن را چند هفته در آب غوطه‌ور کردند تا ببینند آیا این لباس‌ها می‌توانند با سایر دستگاه‌ها ارتباط برقرار کنند؟
صنایع نساجی روز به روز در حال تغییر است. این فناوری که با الیاف لباس بافته می‌شود، هرگز به نظر نمی‌رسد که به اندازه کافی انعطاف‌پذیری لباس را به منظور استفاده راحت از آن حفظ کند. در حال حاضر، مهندسان MIT یک پارچه ایجاد کرده‌اند که از فیبرهای الکترونیکی در الیاف آن استفاده شده است و در واقع این فیبرها همراه با الیاف لباس بافته شده‌اند. مهندسان دستگاه‌های نیمه‌رسانای الکترونیک نوری با سرعت بالا را در الیاف پارچه تعبیه کردند. این دستگاه‌ها شامل ال.ای.دی‌ها و دیودهای تشخیص نور هستند که نوعی سیستم ارتباطی نوری را برای پارچه فراهم می‌کند.
الیاف نوری در لباس‌های روزمره
الیاف نوری به‌طور معمول با قالب یا یک شیء استوانه‌ای ساخته می‌شوند که یک مدل بزرگ‌تر از فیبر و حرارت دادن آن است. سپس مواد تحت فشار در آب قرار می‌گیرند و الیاف در یک قرقره جمع می‌شوند. در این پروژه، باید از دیودهای نیمه‌هادی تابش نور به اندازه یک دانه شن به همراه سیم‌هایی از جنس مس و با قطر موی انسان استفاده می‌شد. رین می‌گوید: هم دستگاه و هم سیم‌ها در حالی که همه چیز در اطرافشان منقبض می‌شود، ابعاد خود را حفظ می‌کنند. در نتیجه اجازه می‌دهد که فیبرها به راحتی همراه پارچه‌ها بافته شوند.پژوهشگران حتی این لباس‌ها را ۱۰ بار شستند تا نشان دهند که چطور می‌تواند در لباس‌های معمولی استفاده شود. رین گفت: این رویکرد جدیدی را در فرآیند ساخت پارچه‌ها به دست می‌دهد. به جای اینکه مواد را با هم در یک حالت مایع جمع کنیم، آن را در دستگاه‌هایی با شکل خاص و با سیم‌های نازک فلزی مخلوط می‌کنیم.
فناوری پوشیدنی ضد آب
یکی از بزرگ‌ترین مزایای این نوع جدید از پوشیدنی این است که الیاف عمدتا ضد آب هستند. پژوهشگران حتی این پارچه را در آکواریوم آزمایش کردند و موفقیت‌آمیز بود. یک چراغ در خارج از آکواریوم موسیقی پخش می‌کرد و آن را در قالب سیگنال‌های سریع نوری از طریق آب به الیاف می‌فرستاد. سپس الیاف داخل آکواریوم، این پالس‌های سریع نور را به سیگنال‌های الکتریکی و به موسیقی تبدیل می‌کنند. این الیاف با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند، در حالی که هفته‌ها در آب غوطه‌ور شده‌اند.
