لویی ژولیت، کاشف میسیسیپی
لویی ژولیت (Louis Jolliet) کاوشگر فرانسوی -کانادایی قرن۱۷ میلادی بود که در آمریکای شمالی اکتشافات مهمی انجام داد. در سال ۱۶۷۳ ژولیت همراه با کشیش یسوعی، ژاک مارکت نخستین افراد غیربومی بودند که میسیسیپی علیا را کشف کرده و نقشه آن را کشیدند. ژولیت ۲۱ سپتامبر ۱۶۴۵ در بوپر، محله‌ای فرانسوی نشین در حوالی شهر کبک به دنیا آمد و در ۶ سالگی پدرش را از دست داد. ژولیت بیشتر زمان خود را در ملک ناپدری‌اش واقع در ایل اورلئان، جزیره‌ای در رودخانه سنت‌لارنس کبک گذراند. وی در آنجا زبان‌های بومی را در کنار فرانسوی، انگلیسی و اسپانیولی آموخت. کبک در دوران کودکی ژولیت مرکز تجارت پوست خز بود و از آنجا که رفت و آمد بومیان بخشی از زندگی روزمره در آن شهر به شمار می‌رفت، ژولیت دانش زیادی در مورد آنان به دست آورد. او وارد یک آموزشگاه یسوعی در کبک شد و در آنجا با هدف کشیش شدن فلسفه و علوم دینی آموخت. او در ۱۶۶۲ به درجه تحصیلی «فرامین مقدس» دست یافت اما از کشیش شدن منصرف شده و به تجارت خز روی آورد.
هر چند هرناندو دی سوتو نخستین اروپایی بود که درباره رودخانه میسیسیپی و کشف مدخل جنوبی آن در ۱۵۴۱ قلم‌فرسایی کرد اما ژولیت و مارکت نخستین افرادی بودند که به بخش علیای آن رسیده و در بخش عمده‌‌‌ای از آن سفر کردند.
در ماه می ۱۶۷۳ ژولیت و مارکت با دو قایق همراه با پنج فرد دورگه فرانسوی-بومی از سنت ایگناس میشیگان حرکت کرده و در رودخانه فاکس به سمت جنوب رفتند تا به جایی رسیدند که اکنون پورتاگ ویسکانسین نامیده می‌شود. آنان در نهایت با عبور از مرداب‌ها و جنگل‌های بلوط به رودخانه ویسکانسین رسیدند. این اروپاییان میان رودخانه گریت و آبگیرهای میسیسیپی یک اقامتگاه تجاری ساختند. قایق‌سواران در مسیر میسیسیپی حرکت کرده و به نزدیکی پریری دو چین فعلی در ویسکانسین رسیدند.
گروه اکتشافی ژولیت-مارکت به سمت پایین میسیسیپی حرکت کرده و به فاصله ۷۰۰ کیلومتری خلیج مکزیک رسیدند. آنان در دهانه رودخانه آرکانزاس به سمت شمال بازگشته و در این محل بود که بومیانی را دیدند که محصولات اروپایی را حمل می‌کردند و نگران مواجهه با کاشفان یا استعمارگران اسپانیایی بودند. این گروه رودخانه میسیسیپی را دنبال کردند و به دهانه رودخانه ایلینوی رسیدند. آنان در نهایت به دریاچه میشیگان در حوالی شیکاگو فعلی رسیدند و ژولیت به کبک بازگشت. وی در سال ۱۷۰۰ میلادی درگذشت.
