نگاه مجدالاسلام به سلطنت
رابطه مجدالاسلام با محمدعلیشاه را که یکی از نقاط مهم و پیچیده زندگی اوست، میتوان اینگونه تفسیر کرد که او نگاه ملت برای سلطنت را به نگاه سلطنت برای ملت تغییر داده است. او در شماره ۱۵۹ ندای وطن مورخ دوشنبه ۱۵ ذیالحجه ۱۳۲۵ به تعریف مبسوط و دقیق مشروطه سلطنتی در تقابل با نظام سلطنت مطلقه میپردازد و فواید و مزایای آن را برمیشمارد.
از نظر او در دولت مشروطه پادشاه مقدس است و مسوولیتها و در نتیجه انتقادها باید متوجه وزرای دولت باشد. پادشاه مشروطه بر خلاف سلطان مستبد دارای اموال و املاک شخصیه است که پس از مرگ او لزوما به پادشاه بعدی نمیرسد و مهمتر از همه اینکه اداره لشکر بر عهده مجلس است و مجلس آن را بر عهده وزارت جنگ میگذارد. وظیفه شاه تنها امضا در حاشیه صلح نامه به وقت صلح است و جز آن مسوولیتی بر گردن او نیست.با توجه به دیدگاه مجدالاسلام ضرر استبداد پیش از هر چیز متوجه شخص شاه است؛ زیرا سلطنت و ملت مکمل هم بوده و تنها باید به ارتقای وطن بیندیشند. او در نامهای خطاب به محمدعلیشاه به او هشدار میدهد که اسیر مقاصد استبدادطلبان نشود و توصیف جالب توجهی از رابطه شاه و ملت عنوان میکند که آن را میتوان بازنگری در واژهها و تعریف مجدد آنها یاد کرد: «ملت بنده و زرخرید پادشاه نیستند، بلکه پادشاه خادم و حافظ واقعی ملت است.»جامعه ایران با پذیرش مشروطه از جامعه سنتی پا به جامعه مدرن گذاشت. در جامعه سنتی شاه در رأس قدرت و مردم تنها پذیرای حاکمیت هستند. در این نوع جامعه حرف و عمل شاه عین قانون است، بنابراین سایر اعضای جامعه تنها با پذیرش مقام شاه و حرمت به او در جامعه به نظم و ثبات دست مییابند.