آیین‌نامه باستانی مدیریت
دکتر ایرج جهانگیر سهراب جی تاراپور، محقق هندی بیستم فوریه ۱۹۳۲ در شهر بمبئی «آیین مدیریت و نامه‌نگاری دولتی ایران» در دوران ساسانیان را از روی یک نسخه اصل بازنویسی و منتشر کرد. این آیین‌نامه اداری در دوران سلطنت انوشیروان ساسانی برای مقامات دولتی ارسال شده و آنها ملزم به رعایت مفادش بوده‌اند. در این آیین‌نامه کهن، به مقامات دولتی و کارمندان سازمان‌های عمومی تاکید شده که در گزارش‌ها و نامه‌های اداری از تعارفات معمول دست بردارند، ملاحظات را کنار بگذارند، روشن بنویسند، لفاظی نکنند و توجه داشته باشند که اگر گزارش خلاف واقع بدهند به سختی مجازات خواهند شد.
قسمت بیشتر این آیین‌نامه مربوط به چگونگی مدیریت است و درآن، روی لزوم بازرسی و تشویق و تنبیه کارمندان و توجه به نظر آنان تاکید شده است. رشوه‌گیری در این آیین‌نامه خطرناک‌ترین خیانت به کشور و مردم به حساب آمده که مجازات سنگین و محرومیت خواهد داشت. از نکات جالب این آیین‌نامه که نهایت پیشرفته بودن ایران عهد باستان در دانش اداری را منعکس می‌کند؛ ضابطه دادن نمره منفی به مدیران و کارمندانی است که در انجام وظیفه سهل‌انگاری و قصور کنند که رسیدن نمرات منفی به حد نصاب باعث برکناری مدیر یا کارمند می شد.
