کارکردهای اجتماعی آب انبارها
انسان موجودی اجتماعی است و ارتباط با دیگران، یکی از نیازهای مهـم وی پـس از رفـع نیازهای زیستی و حیاتی است. این مقوله در عصری که در آن به‌سر مـی‌بـریم و بـه «عصـر ارتباطات و اطلاعات» معروف است و شبکه‌های اجتماعی مجـازی بسـیار مـورد اقبـال و توجه قرار گرفته‌اند، بیش از هر زمان دیگر قابل مشـاهده اسـت.
بـدیهی اسـت در گذشـته اماکن عمومی محل اجتماع، ارتبـاط و گفـت و شـنود بودنـد از این‌رو به علـت قرارگیـری آب انبارها در اماکن پر رفت و آمد و مورد مراجعه هـر روزه شـهروندان، ماننـد میـادین و گذرها و همچنین زیر اماکنی چون مساجد، مدارس، تکایا، مغازه‌ها و... مراجعان، در ایـن ابنیه با هم به مراوده و گفت‌وگو می‌پرداختند و از حال یکدیگر باخبر می‌شدند. در واقع محـل قرارگیری این بناها در بافت شهر، ذاتا رفت و آمـد و تعـاملات اجتمـاعی را مـی‌طلبیـد. از طرفی وجود سکوها، پاگردها و پاشیرهای خنک که از عناصـر کالبـدی آب‌انبارهـا بودنـد، عاملی بود تا مراجعان دقایقی با هم به گفـت‌‌وگـو پرداختـه و از هـر دری سـخن بگوینـد. در واقع این ابنیه، به نوعی کانون ارتباط مردم محلات با یکدیگر بوده و به هردو نیاز زیستی و روانی آنها پاسخ می‌دادند.
