تلاش برای خروج از چرخه فرسودگی تصمیمات
به تازگی نشست مشترک مرکز پژوهشهای مجلس و سازمان امور اجتماعی کشور با حضور بابک نگاهداری، رئیس مرکز پژوهشهای مجلس و سیدمحمد بطحایی، رئیس سازمان امور اجتماعی کشور، در مرکز پژوهشهای مجلس برگزار شد. بابک نگاهداری، در این نشست با اشاره به ضرورت افزایش همکاریهای مرکز پژوهشهای مجلس و سازمان امور اجتماعی کشور گفت: هرچقدر تعاملات و ارتباطات این دو مجموع افزایش پیدا کند، امکان حل مسائل حوزه اجتماعی بیشتر میشود.
او با بیان اینکه نظام تصمیمسازی و تصمیمگیری ما دچار فرسودگی و تصمیمگریزی شده و قدرت تصمیمگیری خود را از دست داده است، تصریح کرد: این به آن معناست که مسائل و مشکلات به مرور زمان حل نشده و به تدریج نظام تصمیمگیری دچار فرسودگی، بیحسی و روزمرگی میشود.
رئیس مرکز پژوهشهای مجلس، ادامه داد: ما جلسه زیاد میگذاریم، مراکز مختلف زیاد ایجاد میکنیم، گزارشهای کارشناسی زیادی چاپ میکنیم؛ اما در عمل مشکلی حل نمیشود و تصمیماتی که باید گرفته شود، گرفته نمیشود. همه اینها علائم فرسودگیهای سیاسی و سیاستی است. اگر ما این امر را تدبیر نکنیم این فضای تصمیم نگرفتن و فرسودگی ما را دچار مشکلاتی میکند که در حال حاضر هم البته این مشکلات رخ داده است.
او افزود: وقتی مسائل حل نمیشود و آرام آرام تبدیل به ابرچالش میشوند و در این وضعیت وقتی همه کشورهم جمع میشوند امکان حل مسائل را پیدا نمیکنند که یکی از مهمترین دلایل آن ناشی از حل نشدن این مسائل در سالهای مختلف است که برای چنین وضعیتی باید چارهاندیشی کنیم تا از این فضا خارج شویم.
نگاهداری، با بیان اینکه وقتی شرایط کشور ابرچالشی میشود میدانی که ما در آن عمل میکنیم هم باید تغییر کند، اضافه کرد: ما سه میدان فعال در کشور داریم. میدان اول میدان هویتی است. در این میدان ما با شعار دادن و اقدامات هیجانی مواجه هستیم که کنشگران این میدان هم راهحلی برای مسائل ندارند. هدف این میدان روایتسازی و تحت تاثیر قراردادن افکار عمومی است.
او میدان بعدی را میدان تکنوکراسی دانست و در تشریح آن گفت: ابزار این میدان دانش کلاسیکی است که با این دانش کلاسیک درگیر یکسری فرآیندهای طولانی، جلسات بینتیجه و بیخاصیت میشویم که وحدت فرماندهی هم ندارند. جاهایی که به داده نیاز داریم، داده نیست و در جاهایی هم نیاز به اقدام داریم امکان انجام کار را نداریم.
رئیس مرکز پژوهشهای مجلس با بیان اینکه میدانی که باید تغییر کند و ما در آن عمل کنیم میدان مدیریت بحران است، گفت: وقتی شرایط کشور ابرچالشی است، باید تغییر میدان دهیم؛ اما باز اینجا هم اشتباه میکنیم و به جای تغییر میدان روی تغییر آدمها و مسوولان تمرکز میکنیم.
او با بیان اینکه میدان مدیریت بحران، وحدت فرماندهی میخواهد، توضیح داد: میدان مدیریت بحران نیاز به داده دارد. یعنی همه نهادها توان خود را متمرکز کنارهم قرار دهند و کار مشترک انجام دهند، همین کاری که میخواهیم با هم انجام دهیم.
نگاهداری با بیان اینکه میدانی که اکنون در آن قرار داریم میدان متناسب با این شرایط و چالشهای کشور نیست، خاطرنشان کرد: در میدان مدیریت بحران سرعت عمل مهم است. یعنی ما باید توان حل مساله برای سیاستمداران ارشد کشوررا فراهم کنیم. ما کنسرسیوم مشترک مراکز تحقیقاتی قوای سهگانه را با همین هدف راهاندازی کردیم تا یک مشورت مشترک به سران ارشد کشور دهیم.
او افزود: آن چیزی که مهم است این است که همه این جلسات و کارها نتیجه ملموس و عینی ندارد و مردم در زندگی خود این اقدامات را احساس نمیکنند. مهم خروجی کارها است نه گزارش و سند نوشتن، مردم باید نسبت به کارهایی که انجام میگیرد، حس بگیرند و احساس کنند مشکلات آنها در حال حل شدن است.
رئیس مرکز پژوهشهای مجلس با بیان اینکه همه باید ظرفیتهای خود را کنار همدیگر قرار دهیم تا حکمرانان را به تصمیمگیری برسانیم، گفت: واقعیت این است که ما ابرسیاستمداران و مردان اجماعساز را در کشور کمتر داریم. ما معیارهای به اشتراک رساندن راهحلها را نداریم مشکل ما نداشتن راهحل نیست، مشکل ما نداشتن معیارهای مشخص برای به اشتراک رساندن مسوولان ارشد و تصمیمگیری است.