مطالبات معوق بیمه‌های خصوصی از خودروسازان

گروه بنگاه‌ها: شنیده‌ها حاکی از آن است که شرکت‌های بیمه طرف قرارداد با دو خودروساز بزرگ کشور نمی‌توانند مطالبات خود را وصول کنند و این درحالی است که این شرکت‌های بیمه‌گر وظایف خود را درقبال بیمه مرکزی ایران با پرداخت حق بیمه اتکایی اجباری، صندوق تامین خسارت‌های بدنی، وزارت بهداشت، نیروی انتظامی و از همه مهم‌تر خسارات اعلامی انجام داده‌اند.

از آنجا که خسارت‌های بیمه شخص ثالث، جاری و از تعدد برخوردار است شرکت‌های بیمه طرف قرارداد با ایران خودرو و سایپا قادر به ایفای تعهدات در برابر زیاندیدگان نخواهند بود و چه بسا داستان بیمه توسعه دوباره تکرار شود.

اما داستان اصلی از جایی آغاز می‌شود که شیرینی انعقاد قرارداد با خودرو‌سازان چندان به‌دهان بیمه‌گران مزه نکرد چرا‌که حالا زخم خورده میدان، بیمه گرانی هستند با انبوهی مطالبات معوق که گویا به بیشتر از ۷۰۰ میلیارد تومان می‌رسد و عملا از اردیبهشت ۹۴ پولی از خودرویی‌ها عایدشان نشده، این در حالی است که هم عوارض داده‌اند و هم سهم اتکایی اجباری و از سوی دیگر بحث الحاقیه‌های برگشتی هم به میان می‌آید که حق بیمه‌گذار یعنی خریدار خودرو است نه خودروساز.

در واقع از آنجا که هدف بیمه‌گر اعطای تخفیف به بیمه‌گذار است، الحاقیه برگشتی در اصل این هدف را نادیده گرفته و واسطه‌ها در این میان بهره بیشتری می‌برند. در شرایط فعلی بیمه‌گذار حق بیمه را کامل پرداخت کرده است، اما در پشت این پرداخت، بیمه گر مبلغی را در قالب الحاقیه برگشتی و تخفیف به معرف علاوه بر کارمزد و حق صدور متصوره در هر عملیات بیمه‌گری می‌پردازد. از آنجا که حق بیمه جزو قیمت تمام شده خودرو نیست و خودروساز با نقش کارگزار، بیمه‌نامه را برای مشتری خریداری می‌کند بنابراین تخفیف یا برگشت حق بیمه نیز باید به مشتری مسترد شود که متاسفانه این طور نیست و فاصله حق بیمه پرداختی توسط مشتری به خودروساز تا حق بیمه پرداختی توسط خودروساز به شرکت بیمه‌گر غیرمتعارف است.