تجارت پوست در ایران

در میان حیوانات اهلی، پوست بره، دارای لطافت خاصی بوده و بیش از پوست دیگر حیوانات، برای تهیه و مصرف لباس، مورد توجه خریداران خارجی واقع می‌گردید و قیمت آن نیز گرانتر از بقیه بود. در آن سو، پوست حیوانات غیراهلی، طرفداران قابل توجهی در بازارهای خارجی داشته و صادرات آن به خارج کشور، برای تجار ایرانی، سودمندتر بود. در سال ۱۳۰۴ش، صادرات پوست ایران بیش از ۵/۱۶ میلیون قران بود، که مهم‌ترین خریداران آن به ترتیب: روس‌ها با خرید پوست به ارزش بیش از ۳/۷ میلیون قران بودند. انگلیس همراه با مستعمره خود هندوستان با بیش از ۲/۴ میلیون قران، عراق (که در آن مقطع، هنوز مستقل نشده، و بین‌النهرین خوانده می‌شد) با ۸/۲ میلیون قران و به دنبال آن هم ایالات متحده آمریکا با ۳/۱ میلیون قران در رده‌‌های بعدی مهم‌ترین خریداران پوست ایران قرار داشتند.