آزادی خرید و فروش ارز
از بیستم دی ماه ۱۳۵۲(دهم ژانویه ۱۹۷۴) و دو ماه و چند روز پس از بالارفتن بهای نفت خام در سطح جهان که ناشی از تحریم صدور آن از جانب کشورهای عربی بود و افزایش درآمد ارزی ایران از این رهگذر، به تصمیم دولت وقت خرید و فروش ارز در میهن ما آزاد شد؛ به این ترتیب که هر کس می‌توانست به هر بانک مراجعه و تا هر مبلغ پول خارجی که می‌خواست به نرخ دلاری هفت تومان خریداری کند و هیچ شرط و محدودیتی در کار نبود که سال‌ها بعد معلوم شد کار درستی نبوده‌است و به همین دلیل کشورهای صادر کننده نفت این درآمد (ارزهای نفتی) را صرف «تولید درآمد» و سرمایه‌گذاری داخلی نکردند و ثروتشان به جای افزایش، نقصان یافت.
از بیستم دی ماه 1352(دهم ژانویه 1974) و دو ماه و چند روز پس از بالارفتن بهای نفت خام در سطح جهان که ناشی از تحریم صدور آن از جانب کشورهای عربی بود و افزایش درآمد ارزی ایران از این رهگذر، به تصمیم دولت وقت خرید و فروش ارز در میهن ما آزاد شد؛ به این ترتیب که هر کس می‌توانست به هر بانک مراجعه و تا هر مبلغ پول خارجی که می‌خواست به نرخ دلاری هفت تومان خریداری کند و هیچ شرط و محدودیتی در کار نبود که سال‌ها بعد معلوم شد کار درستی نبوده‌است و به همین دلیل کشورهای صادر کننده نفت این درآمد (ارزهای نفتی) را صرف «تولید درآمد» و سرمایه‌گذاری داخلی نکردند و ثروتشان به جای افزایش، نقصان یافت.
