تدوین اطلاعات موردنیاز سنجش اعتبار

مدیر‌عامل شرکت اعلام کرد: فهرست اطلاعات مورد‌نیاز برای سنجش اعتبار و امتیاز‌دهی اعتباری (scoring) تدوین شد.

دکتر جلیلی ضمن بیان مطلب فوق افزود: امتیاز‌دهی اعتباری در واقع مجموعه‌ای از مدل‌های تصمیم‌گیری و تکنیک‌های مرتبط با آن است که به اعتباردهندگان در فرآیند اعطای تسهیلات کمک می‌کنند تا ریسک یا ارزشمندی اعتباری تسهیلات گیرندگان را ارزیابی کنند. اطلاعات مورد‌نیاز برای امتیاز‌دهی اعتباری و به معنای عام‌تر برای سنجش اعتبار به تناسب نوع متقاضیان تسهیلات تعیین می‌شود. در حالی که برای اشخاص حقوقی علاوه بر اطلاعات مالکان، اطلاعات مربوط به خود بنگاه‌اقتصادی نیز مد‌نظر قرار می‌گیرد. اطلاعات مربوط به مالک بیشتر شامل اطلاعات شخصی نظیر درآمد، دارایی‌های مالی، وضعیت سکونت، وضعیت اشتغال و پیشینه تسهیلات دریافتی است. اطلاعات مربوط به شخصیت حقوقی متقاضی نیز معمولا اطلاعات پایه، سوابق پرداخت‌ها، اطلاعات سهام، وی افزود: اطلاعات مالی شرکت، اطلاعات مربوط به صنعت، شاخص‌های سهام، شاخص‌های اقتصادی و غیره را در بر می‌گیرد. وی افزود: اطلاعات یاد شده در یک مدل پیش‌بینی‌کننده عملکرد وام یا تسهیلات دریافتی وارد شده و برای آن یک امتیاز محاسبه می‌شود. بر مبنای امتیاز محاسبه شده، بانک‌ها در خصوص رد یا پذیرش درخواست متقاضی تصمیم‌گیری می‌کنند که معمولا این فرآیند به طور مکانیزه انجام می‌شود.

جلیلی سپس گفت: برای ارزیابی ارزشمندی اعتباری تسهیلات‌گیرندگان از تکنولوژی‌های مختلفی استفاده می‌شود که عبارتنداز:

۱ - تکنولوژی اعطای وام بر مبنای صورت‌های مالی‌ که تنها به قوت اطلاعات مالی وام‌گیرنده توجه می‌شود و در کشورهایی بیشتر کاربرد دارد که محیط اطلاعاتی قوی (استانداردهای حسابداری و حسابرسی مناسب) دارند.

۲ - تکنولوژی اعطای وام بر مبنای امتیاز‌دهی اعتباری: در این روش اطلاعات شرکت‌های سنجش اعتبار به عنوان مهم‌ترین معیار برای تصمیم‌گیری در خصوص رد یا قبول درخواست متقاضی تسهیلات مورد استناد قرار می‌گیرد.

۳ - تکنولوژی اعطای وام بر مبنای ارزش دارایی‌های قابل وثیقه: در این روش بر ارزش دارایی‌های قابل وثیقه تاکید می‌شود و معمولا ارزشمندی اعتباری متقاضیان در تصمیم‌گیری‌ها نقش موثری ایفا نمی‌کند.

۴ - خرید حساب‌های دریافتنی (وام‌دهنده حساب‌های دریافتنی وام‌گیرنده را خریداری می‌کند) و مداخله در معاملات (تامین مالی یک معامله فی‌مابین قرض گیرنده و دیگران مانند اجاره به شرط تملیک و فروش اقساطی) از جمله سایر روش‌های وام دادن متداول در بازار اعتبار است.

مدیرعامل شرکت خاطرنشان کرد: در کشورهایی که زیرساخت‌های تامین مالی ضعیف است، روش‌های وثیقه‌ای، فکتورینگ و مداخله در معاملات مناسب‌تر هستند. امتیازدهی اعتباری و تاکید بر اطلاعات صورت‌های مالی نیز برای محیط اطلاعاتی غنی مناسب است. گاهی اوقات موسسات مالی ترکیبی از تکنولوژی‌های مختلف را به کار می‌برند. به عنوان مثال امتیازدهی اعتباری ممکن است بر مبنای هم ویژگی‌های وام‌گیرنده و هم صورت‌های مالی صورت پذیرد.