گروه شرکت‌های توسعه معادن روی ایران بزرگترین تولیدکننده شمس سرب و روی خاورمیانه

مهندس علی قنبری مدیرعامل گروه شرکت‌های توسعه معادن روی ایران:

امیدواریم ظرفیت تولیدی سرب و روی کشور را به ۴۰۰هزار تن برسانیم

مهندس علی قنبری، مدیرعامل گروه شرکت‌های توسعه معادن روی ایران در خصوص وضعیت صنعت روی در کشور گفت: ظرفیت تولید صنعت سرب و روی کشور حدود ۱۸۰هزار تن است که ۶۰هزار تن آن در بازار داخلی مصرف و ۱۲۰هزار تن آن صادر می‌شود و تلاش می‌کنیم این ظرفیت را ظرف سه سال به ۴۰۰هزار تن برسانیم. قنبری درباره حضور شرکت توسعه معادن روی در بازارهای جهانی اظهار داشت: در این بخش حدود ۷سال قبل وارد بازارهای جهانی شدیم و اکنون بزرگ‌ترین تولیدکننده شمش سرب و روی در خاورمیانه هستیم. این شرکت در‌حال‌حاضر نیاز صنایع خودرو، گالوانیزه و ... را برآورده می‌کند و صادرات آن نیز نسبت به سال قبل ۴۱درصد افزایش یافته و عمده‌ترین مقاصد صادراتی ما هندوستان، اروپا، چین و استرالیا است.

مدیرعامل گروه شرکت‌های توسعه معادن روی ایران، با اشاره به رتبه پنجم ایران از لحاظ دارا بودن ذخایر سرب و روی جهان گفت: این در حالی است که از نظر میزان بهره‌برداری در جایگاه شصتم جهان قرار داریم و طبیعی است که برای دستیابی به جایگاه متناسب با ذخایر معدنی‌مان راهی طولانی در پیش داریم.

قنبری، ادامه داد: شرکت توسعه معادن روی جزو شرکت‌هایی است که هیچ گونه کمک و یارانه دولتی دریافت نکرده و بدون حمایت‌های دولتی، رقمی بالغ‌بر ۶۶۰میلیارد ریال در قالب مالیات، بیمه و حق‌السهم به دولت پرداخته است که تحقق بهترین شکل مشارکت سرمایه‌های اندک در پروژه‌های بزرگ را نشان می‌دهد و دولت باید با بررسی چنین الگوهایی میزان حمایت از طرح‌های توسعه‌ای و صنعتی این چنینی را افزایش دهد.

مدیرعامل گروه شرکت‌های توسعه معادن روی موقعیت صنعت سرب و روی را حاصل اعتماد به توانایی مردم و بخش خصوصی دانست و بیان کرد: در ایجاد و بالندگی صنعت سرب و روی کشور هیچ باری بر اعتبارات و منابع دولت تحمیل نشده است.

صنعت سرب و روی

در آستانه چهل سالگی بورس ایران

بازار سرمایه ایران چهلمین سال فعالیت خود را پشت سر می‌گذارد. تقویم این سال‌ها پر از فراز و نشیب است و در این میان، بازار سرمایه به حیات خود ادامه داده است. بازاری که فعالیت خود را با تعداد انگشت‌شماری از شرکت‌ها آغاز کرد، امروز بیش از ۴۰۰ شرکت را در خود جای داده است.

تالار شیشه‌ای همه روزه میزبان هزاران نفری است که با گردش سرمایه خود، چرخ‌های توسعه اقتصادی را به حرکت در می‌آورند.

بدون شک این بازار به دلیل ساختار ویژه‌ای که دارد همواره متاثر از تحولات درونی و بیرونی است. این تحولات در کوتاه‌مدت و درازمدت می‌تواند تاثیرات مثبت یا منفی بر بازار بگذارد و اینجا است که واژه «ریسک» معنی خود را پیدا می‌کند.

بازار سرمایه در چند سال اخیر، شرایط متفاوتی را تجربه کرد. رشد حباب‌گونه برخی از قیمت‌ها در سال ۸۲، بسیاری از سرمایه‌های اندک را به سمت خود فراخواند.

بسیاری از اشخاص، بدون هیچ‌گونه سابقه سرمایه‌گذاری و برخورداری از دانش این کار و بهره‌گیری از تحلیل‌های علمی، اقدام به سرمایه‌گذاری کردند و به سودهای کلان دست یافتند اما این روند دیری نپایید و در سال‌های بعد با اتفاقاتی که رخ داد عقربه شاخص در جهت معکوس به حرکت درآمد و شاخص کل که مرز ۱۳هزار را درنوردیده بود، چهار رقمی‌شد.

مجموعه تحولاتی از قبیل استعفای دبیرکل، تغییر مدیران بانک‌ها، انتصاب دبیرکل جدید، تصویب قانون جدید بازار سرمایه، تحولات سیاسی منطقه و... بیشترین تاثیر را بر این بازار گذاشتند و بورس، شاهد افت قیمت بسیاری از سهم‌ها بود. در این میان صنایع معدنی به دلیل برخورداری از ثبات نسبی و ساختار محکم شرکتی، کمترین آسیب را دیدند.

ایران با بیش از ۲۴میلیارد تن ذخایر معدنی متفاوت دوازدهمین کشور بزرگ معدنی جهان است که براساس عملیات اکتشافی انجام شده ۶۰ نوع ماده معدنی مختلف در سطح کشور به اثبات رسیده و ۱۴ نوع ماده معدنی دیگر در حال اکتشاف هستند. برآوردها نشان می‌دهد که ۶میلیارد تن از معادن موجود، مربوط به ذخایر فلزی و بقیه ذخایر غیر فلزی شامل زغال‌سنگ، مصالح ساختمانی و کانی‌های صنعتی هستند. در ایران بیش از ۲۰۰۰ معدن فعال وجود دارد که استخراج سالانه از این معادن حدود ۱۱۰میلیون تن است و از سوی دیگر کشور ما ۱۰درصد کل ذخایر شناخته شده نفت، ۱۴درصد از منابع گاز و ۳۵درصد از ذخایر مس جهان را در اختیار دارد و در زمینه سرب و روی نیز به ترتیب ۵ و ۲درصد منابع شناخته شده جهان در ایران قرار دارند.

فلز روی پس از سرب و آلومینیوم از پرمصرف‌ترین و مهم‌ترین فلزات غیرآهنی است. مصرف اصلی روی برای گالوانیزاسیون یعنی پوشش دادن سطوح فولادی و آهنی در مقابل خوردگی است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که سالانه حدود ۴درصد از تولید ناخالص داخلی هر کشور از طریق خوردگی در فولاد و آهن‌آلات از بین می‌رود در صورتی که با گالوانیزاسیون می‌توان این خسارت را به یک‌درصد کاهش داد. محصولات گالوانیزه به طور عمده در صنعت ساختمان و خودرو مورد استفاده قرار می‌گیرد. از نظر کاربردی حدود ۴۸درصد روی تولید جهان در صنعت گالوانیزاسیون و ۱۸درصد در تولید برنج به کار می‌رود.

وضعیت اقتصادی برخی از کشورهای بزرگ و نیز کشورهای در حال رشد باعث شده است که مصرف روی طی سال‌های اخیر افزایش جهانی داشته باشد و پیش‌بینی می‌شود این افزایش تقاضا برای فلز روی طی سالیان آینده همچنان ادامه داشته باشد. با این تفاسیر چشم‌انداز بازار سرب و روی مثبت و امیدبخش ارزیابی می‌شود.

در حال حاضر قیمت جهانی روی، هر تن ۳۷۰۰دلار است و این می‌تواند عامل موثری در جهت رشد سرمایه‌گذاری در این صنعت باشد. تاکنون ۶۰۰ واحد معدنی روی در کشور به ثبت رسیده است که ذخیره قطعی آنها بیش از ۶۵میلیون و ۴۴۰هزار تن و ذخیره احتمالی آنها نیز ۴۶۹میلیون و ۸۸۰هزار تن برآورد شده است.

در این میان معدن سرب و روی انگوران با ذخیره قطعی ۹میلیون تن و ذخیره احتمالی ۱۳میلیون تن و متوسط عیار ۲۵ الی ۳۰درصد، از مهم‌ترین و مرغوب‌ترین معادن روی کشور محسوب می‌شود.

همچنین معدن سرب و روی انگوران دارای مالکیت دولتی بوده و پروانه بهره‌برداری آن متعلق به شرکت تهیه و تولید مواد معدنی ایران - از شرکت‌های وابسته به وزارت صنایع و معادن است. استحصال خاک این معدن به صورت مناقصه به پیمانکاران مختلف دولتی و خصوصی واگذار می‌شود و پیمانکاران نیز با توجه به قیمت مصوب، خاک را در چارچوب سهمیه‌ای که توسط شرکت تهیه و تولید مواد معدنی تعیین می‌شود به شرکت‌های فرآوری باما، زرین معدن آسیا، سرمک، کالسیمین، سوژمیران، سایت کلسیناسیون، کانی فرآوران و شرکت تیران تحویل می‌دهند.

در همین حال برخی از کارخانه‌های بخش خصوصی مستقیما خاک را دریافت کرده و آن را به شمش تبدیل می‌کنند.

با توجه به جدول سهمیه‌بندی خاک معدن انگوران، شرکت‌های فرآوری می‌بایست پس از فرآوری خاک و تبدیل آن به کنسانتره، نیاز شرکت‌های زیرمجموعه خود به خاک فرآوری شده را برای تبدیل به شمش تامین کنند.

در این بین قانون خاصی مبنی‌بر لزوم تحویل کنسانتره از سوی شرکت‌های تامین‌کننده به شرکت‌های تولید شمش روی وجود ندارد به همین دلیل شرکت تهیه و تولید مواد معدنی ایران به عنوان دارنده پروانه بهره‌برداری از سوی سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو)، درصدی از کل تناژ خاک استحصالی را در قالب سهمیه‌ معدن به خود اختصاص داده است تا در صورت عدم‌ تامین خاک موردنیاز شرکت‌های مستقل و غیره وابسته از سوی شرکت‌های اصلی فرآوری و تامین‌کننده، بتواند بخشی از نیاز شرکت‌های خصوصی و مستقل تولید شمش روی را با تحویل خاک به صورت مستقیم برطرف نماید و در واقع به نوعی با اعمال مدیریت و حمایت از شرکت‌های خصوصی، ریسک یا عدم‌اطمینان به دریافت کنسانتره موردنیاز را کاهش دهد.