این درآمدها، کجا هزینه میشوند
در مصاحبهای کوتاه که با دارایی، نایبرییس اتحادیه میوهوترهبار داشتیم نکاتی شنیدنی درباره سازمان میادین میوهوترهبار شهرداری تهران مطرح شد.
در مصاحبهای کوتاه که با دارایی، نایبرییس اتحادیه میوهوترهبار داشتیم نکاتی شنیدنی درباره سازمان میادین میوهوترهبار شهرداری تهران مطرح شد. دارایی درباره مسائل حملونقل در سازمان میادین میوهوترهبار گفت: این سازمان از ورودی وسایل نقلیه باربری، باسکولها برای توزین بارها، سوپرهای واگذار شده، قهوهخانهها، مجتمع بانکها و چندین مکان واگذار شده برای دفاتر حملونقل صرفنظر از مبالغ دریافتی، کسب درآمد میکنند. علاوه بر آن سازمان، سالانه از حدود یکهزار و ۳۰۰حجره بار فروشی، برای هر حجره مبلغ ۳۰۰هزار تومان بابت هزینههای جانبی مطالبه میکند.
نایب رییس اتحادیه میوهوترهبار در رابطه با معاملات سازمان افزود: برای انجام هر معامله ۲۰درصد بابت نقل و انتقالات حتی با احتساب دیرکرد دریافت میشود.
در کنار این هزینهها برای هرگونه مجوز اعم از نصب سایبان، تعمیرات ساختمان، تعویض دربهای حجره و غیره، اعطای مجوزها را مشروط به تسویهحساب کامل از سوی حجرهداران میکنند که از این عواید مجموع درآمد سالانه حداقل ۴میلیارد تومان است و عجیب است که هنوز مشخص نیست این درآمدها در کجا هزینه میشوند.
در ادامه دارایی افزود: با توجه به اینکه ۱۲سال از انتقال میادین سنتی به میدان جدید گذشته، امکاناتی مانند سرویسهای بهداشتی و حمام، مسافرخانه، مسجد، درمانگاه و مهمتر از همه سوپر مجهز که اجناس را با نرخهای مصوب و برچسب قیمت عرضهکند، وجود ندارد.
نکته دیگری که دارایی بیان کرد: گرانی میوه بود که مقصر اصلی را خود سازمان میادین (میادین اقماری) دانست که مسوولان آن شعار میدهند که میادین اقماری از تولید به مصرف است.
میادین اقماری زیرنظر سازمان میادین اداره میشوند ولی با بررسی واگذاری غرفهها بهرغم عنوان از تولید به مصرف فقط از سند کشاورزان استفاده میکنند تا در پروندهها این اسناد موجود باشند.
اما اجاره غرفهها با بهای ماهانه از هفتصد هزار تومان برای غرفههای معمولی و ۲ تا ۳میلیون تومان برای غرفههای ویژه دریافت میشود، در صورتی که بعد از عقد قرارداد مجددا با قیمتهای بالاتر دست به دست واگذار میشوند و تمام محصولات کشاورزی که قابل عرضهاند از میدان ترهبار بزرگ تامین میشوند.
در پایان دارایی اظهار داشت: متصدیان غرفهها چارهای جز این ندارند که از بارهای نامرغوب درجه ۲ و یا ۳ برای توزیع خریداری کنند، زیرا با هزینههای بالا از قبیل اجاره، کارگر و هزینههای سنگین دیگر و با تنظیم قراردادهای یکطرفه با سازمان میادین مواجه هستند. البته این نکات براساس اعلام مکرر مشتریان و اعتراض از نامرغوبی کالا بیان شده است که حتی این موضوع بارها پیش آمده که از هر ۳کیلو بار مقداری غیرقابل مصرف است و ناگفته نماند مشتریان اینگونه بارها افراد ضعیف و غالبا از بازنشستگان هستند.