سیدعلیرضا عظیمی‌پور: تولید «کربن ایران» به ۹۰هزار تن افزایش می‌یابد

اشاره:
فعالیت منحصر به فرد شرکت کربن ایران در تولید دوده‌های صنعتی موجب حضور پررنگ این شرکت در صنعت لاستیک‌سازی شده است. شرکتی که این روزها تقاضاهای خوبی از لاستیک‌سازان دریافت کرده و تولیدات آن برای این صنعت حیاتی است.
کربن ایران در حالی برای دومین بار توانست به عنوان یکی از برگزیدگان قهرمانان صنعت انتخاب شود که سال سختی را پشت سر گذاشته بود.
نوسانات ناشی از تحولات سیاسی در سال گذشته موجب شد، تا برخی از سهم‌ها به‌رغم ارزنده بودن و سوددهی شرکت‌ها دچار افت شود، که کربن ایران نیز به دلایل شرایط عمومی بازار از این آسیب‌ها بی‌بهره نبود. اما این نوسانات نتوانست اطمینان سهامداران به سرمایه‌گذاری در این شرکت را از بین ببرد. کربن ایران از معدود شرکت‌هایی است که نزدیک به ۵۰درصد سهم شناور آزاد در بازار دارد. این شرکت سال گذشته توانست ۹۰درصد از EPS خود را بین سهامداران تقسیم کند. انتخاب شرکت کربن ایران در دومین جشنواره قهرمانان صنعت و اقتصاد ایران بهانه‌ای شد تا گفت‌وگویی با سید علیرضا عظیمی‌پور مدیر عامل جوان این شرکت داشته باشیم. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه علامه‌طباطبایی است و از شهریور ماه سال گذشته به عنوان مدیر عامل شرکت کربن انتخاب شد. او در این گفت‌وگو از سیستم EFQM، طرح توسعه‌ای شرکت، وضعیت کربن در بورس و ... سخن می‌گوید.

گفت‌وگوی دنیای‌اقتصاد با علیرضا عظیمی‌پور را در ادامه بخوانید:

در ابتدا بفرمایید که چطور شرکت کربن ایران برای دومین‌بار در جشنواره قهرمانان صنعت برگزیده شد؟
به نظر من با اینکه جوایز فی‌نفسه جنبه تشویقی دارند، اما آثار و تبعات مثبت دیگری را نیز در پی دارند. در سطح کلان، اعطای جایزه به نوعی ارج نهادن یک جامعه به افراد یا اعضای خود است. به عنوان مثال، سازمان استاندارد از میان کثیری از شرکت‌هایی که استاندارد را رعایت می‌کنند، شرکت‌های محدودی را انتخاب می‌کند و به پاس اینکه در رعایت ضوابط استاندارد کوشا هستند از آنها تقدیر می‌کند. از این رو، به گونه‌ای اعضای خود را موردتقدیر قرار می‌دهند.
از سوی دیگر، کسی که مورد تشویق قرار می‌گیرد خود را موظف می‌داند که راه رفته را با انگیزه بیشتر و جدیت پیگیری کند. در ضمن مراقب است که دچار ضعف و نقصان نشود. به عنوان مثال چند ماه پس از اینکه من کارم را در کربن ایران شروع کرده‌ بودم، اطلاع دادند که به عنوان برگزیده اولین جشنواره قهرمانان صنعت برگزیده شده‌ایم. این زحمتی بود که مدیران قبل از من کشیده بودند و در آن مقطع زمانی هم حضور در چنین رقابت‌هایی حداقل در اولویت کاری من نبود. از این رو، با دریافت تندیس اولین جشنواره قهرمانان صنعت، مصمم شدیم که کلیه کوشش‌های معطوف به افزایش سطح کیفی مدیریت در شرکت را در اولویت‌های کاری قرار دهیم.
هدف شما از شرکت در چنین جشنواره‌ای چیست؟
ما در کربن ایران به شدت معتقد هستیم که به کارگیری تمامی روش‌ها و سیستم‌های کیفیتی مثل ایزو، EFQM و... به جای اینکه به صورت شکلی به کار گرفته شوند، باید در عمل و به صورت محتوایی در مرکز توجه قرار گیرند، لذا هیچ کوششی را آغاز نمی‌کنیم، مگر اینکه بتواند مساله‌ای را حل کند و یا اینکه قابلیت ارتقای کیفیت کار ما را داشته باشد. بنابراین از روی مد یا به خاطر جایزه درگیر سیستم‌های جدید نمی‌شویم. اما در سطح آنچه که انتخاب کرده‌ایم، اگر رقابتی باشد به طور حتم در آن شرکت می‌کنیم. این رقابت‌ها باعث می‌شود که از جایگاه خود و سایر شرکت‌ها مطلع شویم و اگر هم جایزه‌ای دریافت کنیم، باعث انگیزه دوچندان و مباهات می‌شود.
جشنواره قهرمانان صنعت از این بابت مورد توجه کربن ایران قرار گرفته است که اولا جایزه‌ای است در سطح رقابت بین شرکت‌های متعلق به بخش‌خصوصی،‌ ثانیا مبنای ارزیابی براساس الگوی EFQM است که در شرکت ما هم بر روی آن کار می‌شود.

به نظر می‌رسد شما به EFQM اعتقاد زیادی دارید. چرا؟
مدیریت در شرکت‌های انتفاعی و اقتصادی از این جنبه بسیار جذاب است که شما قبل و بعد از هر اقدامتان لاجرم باید فکر کنید. قبل از اقدام باید در مورد نحوه عمل فکر کنید و بعد از آن ضمن ارزیابی به نتیجه و یا اصلاح آن اقدام بیندیشید. در واقع از نظر مدیریتی هرچه متغیرهای موثر و تشکیل‌دهنده فعالیت‌ها، بهتر به کار گرفته شوند، عملکرد شرکت شما هم موفق‌تر خواهد بود. در بین سیستم‌های مدیریتی موجود، EFQM سازمان را وادار می‌کند که به اکثر حوزه‌های فعالیت توجه و در مورد آنها بیندیشد. شاید از این حیث با سایر سیستم‌ها که مرکز توجه را به یک موضوع خاص معطوف می‌کنند، متمایز باشد.
سیستم EFQM از چه زمانی در «کربن ایران» راه پیدا کرد؟
در کربن ایران از سال ۱۳۸۲ به سیستم EFQM توجه شده است. ما تا کنون موفق به دریافت سه فقره گواهینامه اهتمام به سرآمدی شده‌ایم و امسال نیز در رقابت جایزه ملی کیفیت ایران در سطح تقدیرنامه که از سطح گواهینامه بالاتر است، شرکت خواهیم کرد. با توجه به کوشش‌های جدی سازمان و نشاطی که در سطح شرکت قابل لمس است امید زیادی داریم که نتایج کوشش‌های انجام شده در راه تعالی و بهبود مستمر فعالیت‌ها با دریافت تقدیرنامه هم از سوی مراجع رسمی و خارج سازمان تایید و هم به اطلاع ذی‌نفعان سازمان برسد.
با توجه به اینکه کربن ایران در جشنواره قهرمانان صنعت برگزیده شده به نظر می‌رسد که آشنایی با فعالیت‌های این شرکت ضروری است. لطفا مختصری از تاریخچه و فعالیت شرکت بیان کنید؟
شرکت کربن ایران در اواخر سال ۱۳۵۱ به منظور تولید دوده صنعتی به ثبت رسید و عملیات ساخت اولین کارخانه دوده صنعتی ایران و خاورمیانه تحت نظر این شرکت در استان خوزستان آغاز شد. کارخانه‌ای که هم‌اکنون نیز پس از بیش از سه دهه فعالیت تولیدی به عنوان قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین واحد تولید دوده صنعتی یا همان کربن بلاک کشور در حال فعالیت است. در حال حاضر شرکت کربن ایران یکی از شرکت‌های بزرگ عضو گروه سرمایه‌گذاری صنایع پتروشیمی به حساب می‌آید که علاوه بر عملیات تولیدی‌اش با سرمایه‌گذاری و مدیریت چند شرکت دیگر حوزه عمل خود را گسترش داده و در عمل به تشکیل گروه کربن ایران مبادرت ورزیده است.
شرکت کربن ایران در حال حاضر با سرمایه اسمی ۲۵۰میلیارد ریال به همراه شرکت دوده صنعتی پارس که از جمله شرکت‌های زیرمجموعه گروه کربن به حساب می‌آید، تولیدکنندگان انحصاری دوده صنعتی کشور هستند. اما در سال‌های آتی سایر واحدهایی که در حال احداث هستند، به عرصه تولید و رقابت با کربن ایران وارد خواهند شد.
کربن ایران در طول سال‌های گذشته با افزایش کارآیی عوامل تولید و بهسازی خطوط توانسته است همواره روند صعودی تولید را حفظ کند، به نوعی که در سال ۱۳۸۳ بیش از ۵۱هزار تن دوده صنعتی تولید و در بازار‌های داخلی و خارجی عرضه کرده است که این میزان ۱۱هزار تن بیشتر از تولید کارخانه در سال ۱۳۸۰ است.
وضعیت صادرات شرکت چگونه است؟
دوده صنعتی محصولی پر حجم است که هزینه حمل و نقل بالایی دارد، از این‌رو بالغ بر ۹۰درصد از فروش شرکت طی سال‌های اخیر در بازارهای داخلی انجام شده است. با این حالا صادرات به ۱۴ کشور مختلف در پرونده‌های فروش خارجی شرکت به ثبت رسیده است و در حال حاضر نیز تقاضای صادراتی خوبی پیش روی ما قرار دارد.
البته متقاضیان کربن بلاک در صورت تمایل به راحتی می‌تواند نسبت به واردات اقدام کنند، چرا که دولت تعرفه واردات دوده صنعتی را ۴درصد تعیین کرده است و از این حیث ما در بازار داخلی در رقابت با محصول وارداتی خارجی قرار داریم.
به همین جهت کیفیت محصول ما مهم‌ترین عامل موفقیت ما در فروش محصول تولیدی است.
یادآور می‌شوم که مصرف عمده محصول کربن بلاک در کارخانه‌های لاستیک سازی است و در حال حاضر اکثر تایرسازان ایرانی مشتریان دائمی شرکت کربن ایران به حساب می‌آیند.
پیش‌بینی می‌شود، با راه‌اندازی طرح توسعه شرکت دوده صنعتی پارس از دی ماه تولید گروه کربن ایران تا سقف ۹۰هزار تن در سال افزایش پیدا کند و امکان توسعه صادرات برای شرکت ایجاد شود.
شرکت چه طرح‌های توسعه‌ای در پیش دارد؟
در سطح شرکت کربن ایران ما در حال حاضر مشغول مطالعه بر روی چند طرح جدید سرمایه‌گذاری هستیم که امیدواریم پس از قطعی شدن گزارش‌ها توجیه فنی اقتصادی آنها اجرای پروژه‌ها به سرعت آغاز شود.
این طرح‌ها را معرفی نمی‌کنید؟
با توجه به این که شرکت ما شرکت بورسی است اجازه بدهید که پس از اتمام و نهایی شدن بررسی‌ها از طریق اعلام رسمی، موضوع را منعکس کنیم.
اما در این حد لازم است بگویم که پروژه‌ها در سطح صنعت کربن بلاک و تایر و لاستیک است.
عرض می‌کردم که شرکت دوده صنعتی پارس، طرح توسعه خود را برای افزایش ۱۰۰درصدی ظرفیت اسمی و دمیدن خون تازه به کارخانه در محل فعلی کارخانه پیگیری می‌کند که امید می‌رود در آذرماه امسال شاهد بهره‌برداری رسمی آن باشیم در حال حاضر پروژه در مرحله پیش راه‌اندازی است و امکان استفاده از ظرفیت کامل خطوط تولید جدید میسر شده و انشاءا... در آینده رشد جدی و قابل توجهی را در تولید فروش و به تبع آن سودآوری شرکت را شاهد خواهیم بود.
همچنین شرکت صنایع لاستیکی سهند به منظور تداوم روند صعودی تولید و گسترش سهم بازار خود طرح توسعه جدیدی را در منطقه اشتهارد و در زمینی به مساحت ۴۰هزار متر مربع آغاز کرده است.
کارخانه جدید که مطابق برنامه تا پایان آبان ماه به بهره‌برداری خواهد رسید، محصولاتی نظیر کفپوش، آستر، روکش لاستیکی و پلاستیکی و تسمه نقاله‌های مقاوم در برابر سایش، حرارت و روغن تولید خواهد کرد.
این کارخانه پتانسیل بسیار مناسبی جهت رشد افزایش ظرفیت بیشتر در آینده دارد.
وضعیت کربن در بورس چگونه است؟
همان‌طور که می‌دانید شرکت کربن ایران به همراه دو شرکت دوده صنعتی پارس و لاستیک سهند (این دو از شرکت‌های تحت پوشش کربن ایران هستند)، همگی در بورس اوراق بهادار تهران پذیرفته شده‌اند و در حال حاضر هم نمادشان باز و سهامشان معامله می‌شود.
متاسفانه قیمت سهام این شرکت‌ها طی سال‌های ۱۳۸۲ به بعد دارای نوسانات شدیدی بوده و بخش عمده‌ای از سود سالانه آنها نیز از طریق درآمدهای غیرعملیاتی که طبیعت غیرمستمری هم داشته‌اند، تامین می‌شده است. پس از آغاز فعالیت اینجانب و حسب هماهنگی با سهامداران عمده شرکت درآمدهای غیرعملیاتی ناشی از خرید و فروش سهام به شدت محدود شد و با تهیه صورت‌های مالی تلفیقی، گروه توانستیم وضعیت مالی روشنی از عملکرد گروه را به تصویر بکشانیم. ضمن اینکه احتساب ذخیره کاهش سرمایه‌گذاری‌ها در پرتفوی سهام کل شرکت‌های گروه لحاظ شد. حال می‌توانم بگویم با برگزاری مجامع عادی سالانه این سه شرکت ما در شرایط مناسب و روشنی از ساختار مالی قرار گرفتیم.
شش ماه از سال مالی کربن ایران می‌گذرد، وضعیت شرکت در این مدت چگونه بوده است؟
غیر از مجموعه شرایطی که باعث شده است شاخص کل بورس در حال حاضر در این سطح قرار گیرد و به تبع آن قیمت سهام این سه شرکت هم از آن متاثر می‌شوند، باید بگویم ما در حال حاضر توانسته‌ایم در حد قابل قبولی عملکرد شش ماهه خود را متناسب با اهداف سال ۱۳۸۵ بودجه‌های شرکت‌ها پوشش دهیم، ضمن اینکه در امر اطلاع‌رسانی هم به شدت خود را موظف به ارسال به موقع اطلاعات به بورس و مالا سهامداران شرکت کرده‌ایم، ضمن اینکه وب‌سایت شرکت کربن ایران به نشانی www.iran-carbon.com در این خصوص به خوبی فعال است.
پیشنهادم این است که با توجه به اقدامات اساسی شرکت چه در سطح عملیات موجود و چه در سطح پروژه‌ها، سهامدارانی که با شرکت‌ها همراهی خود را در گرو منافع آنی نمی‌بینند و سهام شرکت‌ها را با هدف دستیابی به سودهای لحظه‌ای خریداری نمی‌کنند، نسبت به ارزیابی و بررسی سهام این گروه اقدام کنند.
در پایان اگر مطلبی باقی مانده، بفرمایید؟
مطلبی که باقی می‌ماند این است که اگر تاکنون توفیقی حاصل شده و یا در آینده توفیقاتی به دست می‌آید در گرو همدلی، همراهی و پیگیری تمام ارکان و پرسنل شرکت می‌باشد. من تنها نماینده شرکت برای بیان این مطلب بودم، کربن ایران با پیشینه‌ای بیش از ۳۰سال فعالیت خود را از طریق کوشش‌های مدیران و کارکنان بزرگوار و زحمتکشی به فضای صنعتی کشور منعکس می‌نماید که به طور قطع تمامی آنها در این موفقیت‌ها سهیم هستند و باید صمیمانه از همه این عزیزان به ویژه همکاران ساعی فعلی‌ام تشکر کنم.