جبران عقب ماندگی صنعتی

جواد حقانی، دبیر کنفرانس

نفوذ بیگانگان بر روی حاکمان کشور در چند قرن اخیر و عدم اجازه ایشان به سردمداران کشور برای سرمایه‌گذاری بر روی فرزندان این سرزمین برای تحصیل علوم و کسب مدارج علمی‌ از عوامل عقب ماندگی کشور بود. بعد ازجنگ جهانی دوم تمامی‌کشورها اعم از استعمارگر و استعمار زده، شروع به بازسازی خود در بخش‌های مختلفی از جمله علم و صنعت کردند و متاسفانه تلاش علمی‌در کشورهای توسعه نیافته، به اندازه کافی نبود. به هر حال پس از پیروزی انقلاب اسلامی ملت ایران در بهمن ماه سال ۱۳۵۷، شرایط برای ترویج علوم و پیشرفت علمی‌تخصصی، آماده شد. در حال حاضر کشور ما به متخصص‌های بسیاری در همه علوم، به ویژه علوم فنی- نیاز دارد. ایران از نظر منابع معدنی‌یکی از غنی‌ترین کشورهای جهان است. بدون اغراق باید پذیرفت که صنعت معدن، مادر همه‌ صنایع است، چرا که برای تولید هر محصولی بی شک به مواد اولیه‌ معدنی آلی نیاز داریم، که این مواد همواره در دل معادن، مانند گنج‌های پنهان زمین، نهفته‌اند. به این ترتیب بر همه‌ مدیران، کارشناسان، استادان و دانشجویان رشته‌ معدن لازم است تا با هرچه قوی‌تر کردن خویش به لحاظ فنی- تخصصی، نقش اساسی خود را در پیشرفت صنعتی کشور پر رنگ تر نماید، زیرا شالوده‌ صنعت کشور بر روی دستان توانا و افکار ژرف اینان قرار دارد. زمانی صنعت کشور توسعه می‌یابد که اساس صنعت- بخش معدن- به خوبی از عهده‌ وظایف خود برآید و نیز دیگر صنایع همگام و همسو با جامعه‌ معدنی کشور حرکت کند.

در جامعه‌ معدنی کشور دانشگاه کلیدی‌ترین نقش را دارد، چون همه‌ مدیران، کارشناسان و استادان همگی روزگاری را در دانشگاه گذرانده، تا بدین جا رسیده‌اند، بنابر این در دانشگاه باید به امر آموزش و پژوهش توجه بیشتری شود. حال با توجه به این نکته پرواضح است که برای پیشرفت اقتصادی و توسعه‌ صنعتی باید بر روی دانشجویان، به عنوان آینده‌سازان صنایع کشور، سرمایه‌گذاری کرد. ما دانشجویان نیز باید قدر موقعیت خود را بیش از پیش بدانیم, زیرا فرصت علمی‌به‌دست آمده همچون گلی است که اگر آن را نچینیم پژمرده می‌شود. البته استادان و مسوولان دانشگاه در امر سرمایه‌گذاری بر روی پروژه‌های تحقیقاتی و پژوهشی اشراف کامل دارند، پس می‌توان با‌ هماهنگی بین ایشان و دانشجویان شاهد شکوفایی امور پژوهشی و طی کردن بهتر و سریع تر مدارج علمی ‌توسط دانشجویان در دانشگاه‌ها و پیرو آن توسعه‌ پایدار کشور باشیم.

یکی از محل‌هایی که می‌توان آخرین دستاوردهای علمی‌ پژوهشی در دانشگاه‌ها را مشاهده کرد، کنفرانس‌های علمی‌- به‌ویژه کنفرانس‌های دانشجویی- است. کار ویژه‌ کنفرانس‌های دانشجویی در نوع برگزارکننده‌ آنها است، که خود دانشجویان هستند. به این ترتیب دانشجویان علاوه بر تحصیل و تحقیق با انجام کارهای مدیریتی و اجرایی در سطح ملی با زیر و بم این گونه کارها آشنا شده و از این فرصت مغتنم تجربه‌ خوبی به‌دست می‌آورند. کار ویژه‌ دیگر کنفرانس همکاری و هماهنگی همسوی دانشجویان تشکل‌های مختلف دانشگاه، اعم از انجمن اسلامی، انجمن علمی، بسیج دانشجویی، جامعه‌ اسلامی، شورای صنفی و کانون‌های فرهنگی دانشگاه و ...، در راستای اهداف برگزاری کنفرانس است.

دانشگاه صنعتی اصفهان، زمستان سال۱۳۸۳، میزبانی پنجمین دوره‌ کنفرانس ملی دانشجویی مهندسی معدن را به عهده گرفت. دبیرخانه کنفرانس به طور رسمی‌در چهار کمیته‌ اجرایی، روابط عمومی، مالی و علمی‌در اسفند ماه همان سال شروع به کار کرد. در اولین اقدام برای ارتباط راحت تر و اطلاع‌رسانی سریع‌تر، در سراسر کشور، وب‌سایت کنفرانس (www.۵smec.com) را در اردیبهشت ماه ۱۳۸۴ راه‌اندازی کرد. در تابستان همان سال اولین گام‌ها برای جذب حامیان مالی آغاز شد. چاپ و پخش اولین فراخوان کنفرانس در هفته‌ اول آذر ماه همان سال انجام گرفت. در ۲۲ آذر سال ۸۴ آقای دکتر بصیری - معاون امور معادن وزارت صنایع و معادن - بازدیدی از دبیرخانه‌ کنفرانس به عمل آورد. اولین بروشور کنفرانس که در مورد Format چکیده مقاله و نحوه‌ ارسال آن بود در هفته‌ اول اسفند ماه سال ۸۴ چاپ و پخش شد. سپس دومین بروشور که برای ثبت‌نام و چگونگی ارسال اصل مقالات و Format آنها بود در اواسط خرداد سال ۱۳۸۵ منتشر شد. در تابستان سال ۱۳۸۵ پس از کش و قوس‌های فراوان پایگاه داده‌های معدن و صنایع معدنی به عنوان شرکت برگزارکننده‌ نمایشگاه انتخاب شد و این شرکت تمامی ‌امور مربوط به برگزاری و اجرای نمایشگاه را پذیرفت. در اوایل مهر ماه سال جاری شرکت فنی- مهندسی خندق به عنوان حامی‌اصلی کنفرانس حاضر به همکاری با دبیرخانه در امر برگزاری شد. قرار است این شرکت روز دوم کنفرانس (۱۱/۸/۸۵ ) با اجرای دو عملیات آتشباری -کارگاه آموزشی آتشباری در مقیاس آزمایشگاهی- در کوه‌های مشرف به اراضی دانشگاه صنعتی اصفهان برای اولین بار در کشور قسمتی از برگزاری کنفرانس را بر عهده بگیرد. به جا است از تمامی ‌شرکت‌ها و سازمان‌هایی که ما را در برگزاری این کنفرانس همراهی کردند سپاسگزاری کنم.

ما برگزارکنندگان پنجمین کنفرانس ملی دانشجویی مهندسی معدن شعار « معدن زیربنای توسعه‌ پایدار» را برای کنفرانس برگزیدیم. همگی معتقدیم که معدن مادر حقیقی صنایع کشور است. لذا با سرمایه‌گزاری روی این بخش می‌توان از نتایج کاملا سودمند آن استفاده کرد. اکثر معادن کشور ما در مناطق محروم قرار دارند و اگر بتوان به درستی روی این معادن سرمایه‌گزاری کرد، به‌راحتی می‌توان این مناطق محروم را درهمه‌ جهات صنعتی، اقتصادی و اجتماعی توسعه داد و محرومیت‌زدایی کرد. محوریت کنفرانس را ایجاد بستری جدید و جریانی علمی ‌برای بررسی تصمیمات برنامه‌ای دراز مدت و کوتاه مدت در بخش معدن و صنایع معدنی تشکیل می‌دهد.

صنعت معدن با توجه به پتاسیل بالای خود می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در بهبود اقتصاد بیمار کشور ایفا کند. امیدواریم این کنفرانس باور جدیدی در موضوع فعالیت‌های معدنی در کشور ایجاد کند. همچنین در آینده‌ای نه چندان دور کنفرانس نقشی، هر چند کوچک، در امر تصمیم‌گیری‌های معدنی کشور داشته باشد. به امید اینکه برگزاری این کنفرانس‌ها صنعت معدن را در راه رسیدن به اهداف مذکور تقویت نماید.

بر خود لازم می‌دانم از تمامی‌ مسوولان محترم دانشگاه - به‌خصوص آقای دکتر قربانی (سرپرست دانشگاه)، آقای دکتر حاج عباسی (معاونت دانشجویی)، آقای مهندس جوادی (رییس اداره‌ ارتباط با صنعت دانشگاه)، آقای مهندس لندی (مدیر کل امور دانشجویی) و سرکار خانم رنجبر (ذی حساب امور دانشجویی)- همچنین معاونت اسبق دانشجویی آقای دکتر ابطحی و معاونت اسبق آموزشی آقای دکتر ازهری، مسوولان محترم دانشکده از جمله آقای دکتر چراغی (رییس دانشکده)، آقای دکتر فتحیان پور (سرپرست تحصیلات تکمیلی دانشکده)، آقای دکتر اسدی‌ هارونی (معاونت دانشجویی دانشکده)، آقای دکتر‌هاشم الحسینی (معاونت پژوهشی دانشکده) و دیگر استادان محترم دانشکده و نیز سرکار خانم منصورزاده (مدیر امور عمومی‌دانشکده)، سرکار خانم مهندس پیرمرادیان (مسوول سایت دانشکده) و دیگر پرسنل محترم دانشکده که ما را در امر برگزاری کنفرانس یاری کردند کمال تشکر و امتنان را داشته باشم.

از همه‌ همکاران عزیزم آقایان امامی، شبانکاره، مهدی خانی، ایهاوند، امین احمدی‌، موسوی، ازهری‌، ناظمی‌، سلطانی‌، خزایی‌،طلایی، جبین پور، کفاش و ... همچنین خانم‌ها عالم‌، عربگل‌، حبیبی‌، کی نژاد‌، محمدی و ... و به‌ویژه آقای شاهمیرزایی که تمامی ‌زحمات برگزاری کنفرانس را بر دوش کشیدند سپاسگزاری می‌کنم. در پایان از تمامی‌دانشجویان دانشکده‌ معدن دانشگاه صنعتی اصفهان که در این دو سال با دبیرخانه‌ کنفرانس همکاری کردند تشکر کنم.