انتخابات و رفتار مدرن

انتخابات ابزار اصلی برای پیشبرد و نهادینه کردن دموکراسی است. این ابزار کار ساز و کارآمد در همه جامعه‌های مدرن قابلیت خود را نشان داده و دموکراسی نمایندگی را به سمت جلو برده است. زمانی که موضوع انتخابات جدی می‌شود همه کسانی که دارای حق رای هستند و همه کسانی که صلاحیت کاندیدا شدن را در خود می‌بینند از چند ماه قبل به لحاظ ذهنی و رفتاری به سمت آماده شدن حرکت می‌کنند. انتخابات اتاق‌های بازرگانی و صنایع و معادن که یک تشکل نیرومند بخش‌خصوصی است در ماه‌های آینده انجام خواهد شد.

کلید انتخابات زده شده و اعضای نظارت بر انتخابات نیز معرفی شده‌اند. بخش‌خصوصی ایران چگونه می‌خواهد با این پدیده برخورد کند؟ یک راه سنتی و شناخته شده این است که برخی افراد شناخته شده و واجد صلاحیت خود را کاندید و با لابی کردن در میان جامعه رای‌دهندگان، شرایط را برای کسب آرای بیشتر آماده می‌کنند. در صورتی که این فرد در انتخابات برنده شود چه اتفاقی می‌افتد؟ او ضمن احترام به کسانی که رای خود را به او داده‌اند اما راه خویش را طی می‌کند و الزام عملی برای انجام تعهدات خاص ندارد.

راه مدرن و کارآمد‌تر اما این است که تشکل‌های صنعتی و اقتصادی ابتدا در درون تشکل خویش و سپس با اتحاد با تشکل‌های نزدیک‌تر و پس از آن با تشکل‌های بزرگ‌تر رایزنی کرده و افراد مورد نظر خود را برای حضور در انتخابات شناسایی و آنها را به جامعه‌ رای‌دهندگان معرفی کنند.

مزیت رفتار گروهی در انتخابات و سازگار با منافع تشکل‌ها نسبت به رفتار سنتی حضور در انتخابات این است که چارچوب و عرف و تعهدات پذیرفته شده‌ای برای کاندیداها تصویر می‌شود و رای‌دهندگان نیز با برنامه‌‌ای از پیش‌ تعیین شده از سوی کاندیداها مواجه خواهند شد. پس از پیروزی احتمالی نیز فرد یا افراد برنده می‌دانند چه تعهداتی در چارچوب برنامه ارائه شده دارند و نمی‌توانند از آن عدول کنند. صفحه تشکل‌های روزنامه دنیای اقتصاد آمادگی خود را برای درج دیدگاه‌های تشکل‌ها در این‌باره دارد. رفتار گروهی و مبتنی بر وفاق جمعی و خرد گروهی حتما بر رفتارهای فردی ترجیح دارد.

گروه‌ تشکل‌ها