ارزش واقعی تلفنهای همراه برای کشورهای در حال توسعه
برای تخمین منافع اقتصادی صنعت تلفن همراه نه فقط اپراتورهای تلفن همراه بلکه بازیگران جانبی و استفاده کنندگان نهایی را هم باید شامل کرد. تلفن همراه، نشانه قابل مشاهده رونق اقتصادی در اکثر کشورهای در حال توسعه است اما ارزش واقعی آن برای اقتصاد این کشورها چقدر است؟ براساس یک بررسی از بازار تلفن همراه در چین، هند و فیلیپین، تاثیر اقتصادی تمام فعالیت تلفن همراه در این کشورها تا چهار برابر ارزش آن برای اپراتورها محاسبه میشود. بیشتر این ارزش به ظاهر از منافع بهرهوری و مازاد اقتصادی حاصل میشود که مصرفکنندگان تلفن همراه بدست میآورند. این نتایج باید تنظیمگران و اپراتورها را تشویق کند تا تلفنهای بیشتری را با سرعت به دست مردم برسانند.
اکثر معیارهای ارزشگذاری تلفن همراه در بازارهای در حال توسعه براین نکته متمرکز است که اپراتورهای تلفن همراه چقدر به تولید ناخالص داخلی کشور کمک میکنند. در یک تحقیق عمیقتر سهم و نقش اپراتورهای همراه و شرکتهای مرتبط مثل ارایهکنندگان نرم افزار و وسایل جانبی به تولید ناخالص داخلی در سه کشور محاسبه شده است. بازیگران جانبی تقریبا به اندازه اپراتورها و در مورد چین تا دو برابر به تولید ناخالص داخلی کمک میکنند. این اعداد اما فوایدی مثل صرفهجویی در وقت که تلفن همراه برای مشترکان بوجود میآورد را در نظر نگرفته است.برای رسیدن به رقم اضافه رفاه مشترکان باید میانگین درآمد هر مشترک را در هنگام خرید یک گوشی محاسبه کنیم. این اعداد را به عنوان متغیر جانشین برای ارزشی که هر مشترک برای تلفن همراه خود قائل است در نظر میگیریم و فرض میکنیم طی زمان تغییر نکند. با کم کردن ارقام فعلی میانگین درآمد هر مشترک از ارقام تاریخی (چون با افزایش تعداد مشترکین، میانگین درآمد هر مشترک کاهش مییابد) میتوانیم اضافه رفاه مشترک جاری برای هر کشور را تخمین بزنیم. ارقام به دست آمده قابل توجه بود: حدود ۴میلیارد دلار برای هند و فیلیپین و ۳۷میلیارد دلار برای چین در سال۲۰۰۵. با اینکه ارقام ارائه شده تقریبی هستند اما در کل محافظهکارانه برآورد شدند چون پیشرفتها در پوششدهی و کیفیت خدمات شبکه که ارزش را بالا میبرند در نظر نگرفتهاند.در یک بررسی موازی، بیش از۶۰۰ کارگر در چین که شغلشان نیاز به سفرهای کوتاه دارد مثل لولهکشها، رانندگان تاکسی و بازاریابها نظرسنجی شدند. نتایج نشان داد تلفنهای همراه باعث ۶درصد صرفهجویی در وقت این افراد میشود- که در سال۲۰۰۵ ارزش بهرهوری آن ۳۳میلیارد دلار میشد. بخشی از ارزش این منافع نصیب اپراتورها میشود (به شکل حقالزحمه خدمت) و بقیه به شکل اضافه رفاه مشترک نصیب افراد میشود.با تشویق به استفاده از تلفنهای همراه، تنظیمگران و صاحبان صنایع تلفن همراه میتوانند چنین منافعی را چند برابر کرده و به تولید ناخالص داخلی کشور کمک قابل ملاحظهای نمایند. در واقع هر چند تلفن همراه بر تولید ناخالص داخلی هر کشور تاثیر میگذاشت، تفاوت بین آنها ارتباط نزدیکی با ضریب نفوذ تلفن همراه داشت: از ۲درصد تولید ناخالص داخلی در هند که ضریب نفوذ پایینی دارد تا تقریبا ۵درصد در چین و ۵/۷درصد در فیلیپین که بالاترین ضریب نفوذ را دارند. پیشبینی میشود که ۱۰درصد افزایش ضریب نفوذ در هند، ۳/۲میلیارد دلار به مازاد استفاده کننده نهایی و ۲/۶میلیارد دلار دیگر به درآمد اپراتور اضافه کند.تجربه به ما نشان میدهد که تنظیمگران و اپراتورها میتوانند با کاهش هزینههای مالکیت و بهرهبرداری از تلفنهای همراه، استفاده از آنها را بسیار گسترش دهند. اما صرف کاهش قیمتهای اشتراک باعث کاهش سودآوری اپراتورها میشود و توانایی آنها در گسترش مالکیت تلفن همراه را کاهش میدهد.تنظیمگران و اپراتورها باید در عوض به دنبال طرحهای اشتراکی باشند که برای مشتریان کم درآمد جذابیت داشته باشد در حالی که هنوز سودی برای اپراتورها باقی گذارد. یک روش اینست که «تلفنکننده بپردازد» که به صورتهای مختلف در هر سه کشور وجود دارد. برای مثال در فیلیپین فقط تلفنکننده چه ثابت یا همراه باشد هزینه تماس را میپردازد و مشترکان تلفن همراه که به آنها تلفن میشود پولی نمیدهند. اپراتورها در فیلیپین با عرضه مکالمات وارده رایگان به مدت سه ماه به مشترکان تلفن همراه به ازای استفاده از کارتهای پیش پرداخت یک ماهه، این طرح را جالبتر کردند. این حرکت در کنار روشهای دیگر تماس باعث شده است تا هزینه مالکیت و بهرهبرداری از تلفن همراه به میانگین۴۱/۲ دلار در ماه برسد که پایینترین مقدار بین سه کشور است.اما شرایط درون این بازارها کاملا متفاوت است. بنابراین تنظیمگران باید اقدامات خود را سفارشیتر کنند و بر سیاستهایی تمرکز نمایند که مقیاس و استفاده از شبکه را بهینه سازد. برای مثال اپراتورها و تنظیمگران میتوانند با بهبود پوششدهی و کارایی سرمایه در مناطق پراکنده و کم جمعیت، تسهیم شبکه را تقویت کنند. تنظیمگران همچنین میتوانند هزینه، عوارض اتصال و هزینه راهاندازی را در سطوحی تعیین کنند که حداقل هزینه پرداختی مشتری را کاهش دهد.با توجه به اثرات موجدار مثبتی که نفوذ تلفن همراه بر اقتصاد یک کشور دارد، تنظیمگران و اپراتورها باید حداکثر تلاش خود را بکنند تا روشهای جدیدتر و بهتری پیدا کنند تا مردم بیشتری به تلفنهای همراه دسترسی پیدا کنند.
ارسال نظر