داووس کم رونق ۲۰۱۱

مسایل عجیب و شگفت انگیزی که از تونس آغاز و به مصر و سایر کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا رسید، کنفرانس سال ۲۰۱۱ داووس را کمرنگ کرد و موضوع روز دنیا نشد. علاوه بر این، ابعاد پنهان و پیدایی که اقتصاد جهان از سال ۲۰۰۸ با آن دست و پنجه نرم کرده و هنوز گریبان اقتصادهای بزرگ را رها نکرده است نیز مزید بر علت شده و داووس ۲۰۱۱ را بی رونق و مایوس کننده کرد. برخلاف سالهای قبل، اخبار این نشست کمتر خبر اول جهان شد و در ایران نیز اصولاً کسی به آن نپرداخت. سایه یاس بر سر همایش «داووس»

همایش اقتصاد جهانی در شهر داووس سوییس در حالی آغاز شد، که بحران اقتصادی و مالی جهانی شاه‌بیت گفت و گوها و سخنرانی های این کنفرانس بود.

مدیر عامل یکی از بزرگترین شرکت های رسانه‌ای جهان، در نخستین روز این همایش گفت که مردم جهان بر اثر بحران اقتصادی تحت فشارند.

به گفته وی از تاریخ ۱۵ سپتامبر سال ۲۰۰۸ که بانک سرمایه گذاری «لیمن برادرز» در هم فروپاشید، در حدود ۵۰ تریلیون دلار از ثروت شخصی مردم به باد رفته است.

یک میلیاردر آمریکایی نیز در این کنفرانس گفت که ابعاد بحران مالی جهان به طور چشمگیری، گسترده تر از رکود دهه ۱۹۳۰ است. وی با بدبینی نسبت به آینده گفت: «وضعیت وخیم تر خواهد شد.»

در همین حال صندوق بین المللی پول نیز روز فضای تیر و تاری از چشم انداز اقتصاد جهانی ترسیم کرد. بنا بر اعلام صندوق بین المللی پول در سال ۲۰۰۹ میلادی، رشد اقتصادی تقریباً متوقف می شود و وضع آشفته بازار آمریکا، بازارهای کشورهای دیگر را - از روسیه تا بریتانیا- هر چه بیشتر بی ثبات خواهد کرد.

مقام های بانکی بریتانیا نیز در داووس تاکید کردند که صندوق بین المللی پول باید با این بحران به مقابله برخیزد. این مقام ها در عین حال گفتند که برای غلبه بر این بحران، نیازمندیم تا در جهان مقرراتی هماهنگ ایجاد کنیم. با این حال به گفته آدر ترنر، یک مقام بلند پایه بانکی بریتانیا، هر گونه تغییر در مقررات مالی در سطح جهانی زمان بر خواهد بود.

آدر ترنر راه حل بلند مدت برای رهایی از این بحران را ایجاد یک سازمان بین المللی مالی عنوان کرد که مانند سازمان تجارت جهانی، اعضای آن ملزم به رعایت مقررات توافق شده باشند. وی با این حال گفت که گمان نمی کند که این نهاد بین المللی در آینده نزدیک، شکل بگیرد.

آدر ترنر که خود یکی از سخنرانان داووس بود، راه حل کوتاه مدت در دو یا سه سال آینده را «به کارگیری بهینه نظام مالی کنونی» دانست.

لورا تایسون، یکی از مشاوران اقتصادی بیل کلینتون، که هم اکنون از مشاوران باراک اوباما، رئیس جمهوری جدید آمریکا، است در دفاع از دخالت دولت برای مقابله با بحران مالی کنونی گفت: « دولت ها می توانند قرض بگیرند، بانک ها نمی توانند، چون کسی به بانک ها اعتماد ندارد. چرا باید به بانک اعتماد کرد؟ آنها تریلیون ها دلار از دست دادند.»

انتقاد نخست وزیران روسیه و چین از آمریکا

در همایش اقتصاد جهانی نخست وزیران روسیه و چین سخنرانی کردند و هر دو نظام سرمایه داری آمریکا را مسئول بحران کنونی دانستند.

ولادیمیر پوتین گفت: «هرم توقعات از نظام سرمایه‌داری غربی دیر یا زود فرو می ریخت. واقعیت این است که هم اکنون این واقعه در برابر چشمانمان اتفاق می افتد.»

ون لیابائو، نخست وزیر چین، «سودخواهی کورکورانه» را دلیل اصلی بحرانی دانست که «از رکود ۱۹۳۰ تاکنون بی سابقه بوده است.»

نخست وزیر چین «سیاست های اقتصادی کلان» برخی کشورها و «اندوخته کم و مصرف زیاد» را از عمده علل این بحران جهانی ارزیابی کرد.

ولادیمیر پوتین نیز با اینکه تاکید کرد نمی خواهد ایالات متحده را به خاطر این بحران متهم کند، به حاضران در همایش گفت: «من تنها می خواهم به شما یادآوری کنم که همین یک سال پیش، هیات های آمریکایی از این جایگاه همایش داووس درباره ثبات بی نظیر اقتصاد آمریکا و چشم اندازهای روشنش سخن می گفتند.»

نخست وزیر روسیه افزود: « امروز بانک های سرمایه گذاری، که مایه افتخار وال استریت بودند، تقریباً وجود ندارند.»

تنها در طول ۱۲ ماه آن ها به اندازه سود ۲۵ سال گذشته ضرر کردند. این مثال به تنهایی انتقادی از بازتاب راستین وضع واقعی است.»

«همایش اقتصاد جهانی»، یک سازمان بین الملی مستقل است که سالیانه با دعوت از راهبران جهان جنبه های مختلف اقتصاد و چشم اندازهای آن را به بحث و گفت و گو می گذارد.

این بنیاد در سال ۱۹۷۱ در ژنو پایه گذاری شد.