قدمت ۱۰۰ ساله پرداخت عوارض در کلانشهر تهران

مشارکت شهروندان در طول تاریخ شهر تهران بسیار بحث برانگیز و قابل توجه است. از زمانی که اولین بار نام تهران در یکی از نوشته های تئودوسیوس یونانی در حدود اواخر سده دوم پیش از میلاد به عنوان یکی از توابع ری عنوان شد تا امروز که تهران با جمعیت متغیر ۱۲ میلیون نفری، توسعه یافته‌ترین شهر کشور و پرجمعیت ترین آن محسوب می‌شود، قوانین بلدیه و شهرداری بر پایه حضور مردم در صحنه های تصمیم گیری و دخالت و نظارت در اجرای برنامه‌های شهری بوده است. بد نیست گوشه‌ای از این مشارکت‌ها را بررسی کنیم و ببینیم که چه میزان از پروژه‌های شهر تهران با کمک شهروندان انجام شده‌است.خلیل خان ثقفی (اعلم الدوله)، شهردار اول تهران البته نه با استفاده ازپول مردم، اما با کمک مالی بسیاری از متمولان پایتخت نشین، ساختمان بلدیه را در مرکز تهران بنا کرد. یعنی با مشارکت شهروندی اقدام به ساخت نخستین ساختمان شهرداری تهران کرد.موسی مهام، شهردار علاقه مند به ساخت گلخانه و میدان نیز در حدود ۸۰ سال پیش، با استفاده از هنر ساخت و ساز با تکیه بر عوارض شهری، بلوار آب کرج یا همان بلوار کشاورز فعلی، پارک لاله، میدان حضرت ولیعصر(عج) و بسیاری از میادین بزرگ که هنوز وجود دارند را احداث کرد.احمد نفیسی، شهردار وقت در فواصل سال ۱۳۴۲ـ ۱۳۴۱ پارک بزرگ ساعی را ساخت و افتخارش این بود که از عوارض مردم، اقدام به ساخت این پارک کرده است.در آن زمان از بسیاری از ساکنان این منطقه پول‌هایی گرفت و به شهروندان گفته بود آنها نیز در ساخت این بوستان مشارکت داشته‌اند.در اینجا است که می‌بینیم مردم اگر در کنار مسوولان شهری گام بردارند وهزینه هر روز زندگی‌شان را در کلانشهری مانند تهران به موقع بپردازند،فرصت‌های توسعه شکوفا می‌شوند و پروژه‌های عمرانی هم جان تازه‌ای می‌یابند و هم با سرعت تکمیل می‌شوند. این نمونه‌ها بیانگر این واقعیت است که پرداخت عوارض برای اداره شهر توسط شهروندان، قدمتی ۱۰۰ ساله درکشور ما دارد و از آن زمان تاکنون به واسطه مشارکت مردم، احداث پروژه‌های بزرگ شهری و اداره شهرها توسط بلدیه و هم‌اکنون شهرداری‌ها، امکان پذیرشده‌است.